Yargıtay 8. Hukuk Dairesi · E. 2023/4899 · K. 2025/1693

8. Hukuk Dairesi         2023/4899 E.  ,  2025/1693 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/295 E., 2023/614 K. KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/338 Esas, 2022/754 Karar Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin kararına karşı davalılar Hazine ve Orman İdaresi vekili tarafından ayrı ayrı istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalılar Hazine ve Orman İdaresi vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R Çekişmeli taşınmazın bulunduğu Sinop ili, ... ilçesi, ... köyünde genel arazi kadastrosu işleminin 1955 tarihinde yapılarak kesinleştiği ve çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerin tepe olarak tescil harici bırakıldığı anlaşılmaktadır. Davacı vekili dava dilekçesinde, Sinop ili, ... ilçesi, ... köyü ... mevkinde bulunan ilk taşınmaz kuzeyi orman, batısı orman, güneyi kuru dere ve devamında 187 ada 15 parseldeki kamu orta malı, 187 ada 13 parseldeki ... ... taşınmazı, 187 ada 11 parseldeki ... taşınmazı ile çevrili taşınmazın müvekkilinin kendisinden evvelki zilyedinin zilyetlik süresinin de eklenmesi ile 20 yılı aşkın süredir nizasız, fasılasız müvekkilinin kullandığını, dava konusu taşınmazın bir bütünden bölünme olmadığını, komşu taşınmaz mallardan kesin sınırlar ile ayrıldığını, taşınmazın köy hükmü şahsiyeti ile hiçbir ilgisinin bulunmadığını, yine sazlık, bataklık ve mera sayılan yerlerden veya Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan, kamunun yararlandığı yerlerden de olmadığını, taşınmazın özel mülkiyete ve tescile konu olabilecek yerlerden olduğunu açıklayarak, müvekkili adına tescilini istemiş, davalılar Hazine ve Orman İdaresi vekili ise davanın reddini savunmuşlardır. Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesinin 10.10.2019 tarihli ve 2018/566 Esas, 2019/696 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiş, davalı Hazine vekilinin istinaf talebinin incelemesinin yapıldığı, Bölge Adliye Mahkemesinin 04.06.2020 tarihli ve 2020/528 Esas, 2020/694 Karar sayılı kararı ile; orman ve zilyetlik araştırması yapılması için İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine şeklinde hüküm kurulmuştur. İlk Derece Mahkemesince kaldırılma kararı sonrasında yapılan yargılama sonucunda; dava konusu taşınmazın orman sayılmayan açıklık alanda kaldığı ve kesinleşen orman kadastro sınırları dışında olduğu, davacı lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz mal edinme şartlarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne, Sinop ili, ... ilçesi, ... köyünde bulunan doğusu, batısı ve kuzeyi 102 ada 1 parsel nolu orman, güneyinde kurudere ve 187 ada 12, 13 ve 15 nolu parsel ile çevrili fen bilirkişisi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 9.400,13 metrekare yüzölçümlü taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, kararın davalılar Hazine ve Orman İdaresi vekili tarafından ayrı ayrı istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, çekişmeli ve istinafa konu taşınmazlar üzerinde adına tescil kararı verilen davacılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinin belirlenmesine göre davalıların yerinde görülmeyen istinaf başvuruları esastan reddedilmiş, bu karar da davalılar Hazine ve Orman İdaresi vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalılar Hazine ve Orman İdaresi vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler ayrı ayrı kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ: Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.