İçtihatYargıtay1. Ceza Dairesi13.01.2025

Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2023/5049 · K. 2025/290

1. Ceza Dairesi 2023/5049 E. , 2025/290 K. "İçtihat Metni"

T U T U K L U

D U R U Ş M A V E T A H L İ Y E

T A L E P L İ

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1723 E., 2022/2301 K. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık ... müdafiinin ve katılanlar vekillerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

III.GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanıklar tarafından iştirak iradesiyle ve öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanıkların öldürme kararını olay öncesinde alarak, belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiklerinin tespit edilmiş olması karşısında eyleme uyan suç vasfının ve yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdîre göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanıkların canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, suç tarihinde boşanılan eşe karşı kasten öldürme suçunun nitelikli hal olarak sayılmamış olması nedeniyle uygulanmamasının isabetli olduğu, maktulden sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan söz ve davranışın bulunmadığı, meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, takdîri indirimin mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.