Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2023/537 · K. 2025/2554

1. Ceza Dairesi         2023/537 E.  ,  2025/2554 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1198 E., 2021/4007 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.12.2019 tarihli ve 2019/19 Esas, 2019/180 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.12.2021 tarihli ve 2020/1198 Esas, 2021/4007 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; teşebbüs nedeniyle en üst sınırdan ceza belirlenmesi gerektiğine ve sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile karar verildiğine, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, meşru savunma nedeniyle sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi, aksi kanaatte 5237 sayılı Kanun'un 27/1. maddesi uyarınca sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğine, sanığın öldürme kastının bulunmadığına ve suç vasfının kasten yaralama olarak belirlenmesi gerektiğine, İlişkindir. III. GEREKÇE 1. Kars Adli Tıp Şube Müdürlüğünün, 05.12.2018 tarihli raporu içeriğinden katılanın sağ ayak bileği seviyesinde damar onarımı yapıldığının, onarımı mümkün olmayan sol bacağın diz seviyesinden ampute edildiğinin anlaşılması karşısında Tebliğname'deki adli rapor ile ilgili bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. 2. ... Otel Müzikhol isimli iş yerinde tanık ...'ın mesul müdür, tanık ...'ın güvenlik görevlisi, tanık ...'in akrabası olan sanığın vale, katılanın ise garson olarak çalıştığı, olay günü tanık ...'nin sevk ve idaresindeki araçla katılanı evine bırakmak için yola çıktıkları, bu sırada tanık ...'in de sağ ön koltukta bulunduğu, olay öncesinde sanığın katılanın evinin önünde av tüfeğiyle beklediği, bir süre sonra tanık ...'nin kullandığı aracın katılanın evinin önüne geldiği, katılanın arka kapıyı açıp iki ayağını dışarı çıkardığı sırada sanığın yaklaşarak olaydan sonra ele geçirilemeyen av tüfeğiyle yakın mesafeden katılanın her iki bacağının diz altına doğru 2 el ateş ettiği ve olay yeri yakınında bekleyen taksiye binerek kaçtığı, sanığın eylemi neticesinde katılanın yaşamını tehlikeye sokan bir duruma, hayat fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına ve duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır. 3. Tanıkların sanığın katılanı öldürmekle tehdit ettiğine dair anlatımlarının olmaması, sanık ile katılan arasında öldürmeyi gerektirir bir husumet bulunmaması, sanığın hedef aldığı vücut bölgesi ve ciddi bir engel olmamasına rağmen kendiliğinden eylemine son vermesi dikkate alındığında, sanığın öldürme kastını açığa çıkaran kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, eylemine uyan suçun neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu olarak belirlenmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/2-b maddeleri uyarınca üst sınırdan cezalandırılması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünün (3) numaralı bendinde açıklandığı üzere suç vasfında yanılgıya düşülmesi nedeniyle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.12.2021 tarihli ve 2020/1198 Esas, 2021/4007 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2025 tarihinde karar verildi.