İçtihatYargıtay1. Ceza Dairesi07.01.2025

Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2023/6003 · K. 2025/102

1. Ceza Dairesi 2023/6003 E. , 2025/102 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/695 E., 2023/1015 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekilleri, sanık ve müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2022/267 Esas, 2023/79 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81, 29, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir. 2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.05.2023 tarihli ve 2023/695 Esas, 2023/1015 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekilleri, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Vekillerinin Temyiz Sebepleri Sanığın eyleminin canavarca hisle öldürme kapsamında kaldığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, B. Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri Sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, sanığın eyleminin meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, mahkemece yapılmış eksik bir incelemenin bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 82/1.b maddesi kapsamında canavarca hisle gerçekleştirildiğine ilişkin bir delilin bulunmadığı, meşru savunmaya ilişkin yasal koşulların oluşmadığı, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, ceza miktarı itibariyle başkaca lehe hüküm uygulama imkanı bulunmadığı anlaşıldığından katılanlar vekilleri, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Dosya kapsamına göre; maktul ile sanık arasında öldürmeyi gerektirir ciddi bir husumetin bulunmadığı, olay tarihinde ani gelişen kavga anında, aşırı derecede uyuşturucu kullanmış olan maktulün kendisini darp etmesine sinirlenen sanığın maktulü, eliyle ve tekmelerle darp etmek suretiyle baş bölgesinden yaraladığı, yaralanma sonucu kafatası kubbe ve kaide kemiklerinde kırık veya çatlak bulunmadığı, maktulün kaldırıldığı hastanede yaklaşık 40 gün tedavi gördükten sonra, beyin kanaması ve gelişen komplikasyonlar sonucu hayatını kaybettiği anlaşılan olayda; sanığın eylemini, ciddi bir engel hal olmaksızın kendiliğinden sonlandırdığı, maktuldeki yara yerleri itibariyle de ortaya çıkan kast ve iradesinin öldürme olduğuna ilişkin kesin bir delilin bulunmadığı, bu nedenle eyleme bağlı kastının yaralamaya yönelik olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 87/4. maddesinin 1. cümlesi uyarınca kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan temel ceza tayininde üst sınıra yakın olacak şekilde cezalandırılması yerine, yazılı şekilde suç vasfında yanılgılı değerlendirme sonucu kasten öldürme suçundan hüküm kurulması, hukuka aykırılık bulunmuştur.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

III. GEREKÇE

IV. KARAR