Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2023/6248 · K. 2025/2596

1. Ceza Dairesi         2023/6248 E.  ,  2025/2596 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1787 E., 2023/346 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.04.2021 tarihli ve 2019/613 Esas, 2021/162 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.04.2023 tarihli ve 2021/1787 Esas, 2023/346 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca uygulama yapılırken makul düzeyin bir miktar üzerinde ceza belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayinini aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğinden bahisle suç vasfına ilişkindir. III. GEREKÇE Mağdur ile sanığın birbirlerini tanıdıkları, olay tarihinden birkaç gün önce, sanığın, uyuşturucu kullanan mağduru, kullanmaması ve içen şahıslarla gezmemesi hususunda uyardığı, olay günü karşılaşan tarafların bu sebeple tartıştıkları ve mağdurun sanığa hakaret ettiği, akabinde olay yerinden ayrılan sanığın yanında bıçakla tekrar gelerek tek bıçak darbesiyle mağduru sol göğüs bölgesinden yaşamını tehlikeye sokacak ve hayat fonksiyonlarını orta (3.) derecede etkileyen kemik kırıklarına sebep olacak şekilde yaralayarak olay yerinden kaçtığı anlaşılan olayda, 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Dosya kapsamı ve oluşa göre, sanığın kavganın hareketli ortamında hedef gözetme imkanının bulunmasına rağmen bıçağı rast gele savurması, kullanılan bıçağın nitelikleri, aralarında öldürmeyi gerektirecek düzeyde bir husumetinin bulunmaması, ciddi bir engel neden olmadan eyleme kendiliğinden son vermesi, mağdurdaki bıçak yarasının bir tane olması ve herhangi bir iç organ veya büyük damar yaralanmasına neden olmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, bu nedenle kastının yaralamaya yönelik olduğunun kabulü ile neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan temel ceza tayininde sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerekirken suç vasfının hatalı belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.04.2023 tarihli ve 2021/1787 Esas, 2023/346 Karar sayılı kararının "suç vasfı" yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde karar verildi.