Yargıtay 5. Ceza Dairesi · E. 2023/6378 · K. 2024/10929

5. Ceza Dairesi         2023/6378 E.  ,  2024/10929 K. "İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak atılı suçtan beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2020/2784 Esas, 2022/1158 sayılı Kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında, Silifke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2020 tarihli ve 2018/313 Esas, 2020/177 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 75 tam gün karşılığı 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunduğu, kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2020/2784 Esas, 2022/1158 sayılı Kararı ile sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükmün kaldırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi uyarınca atılı suçtan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır. Dairemizce, işin esasının incelenmesine geçilmeden önce temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekip gerekmediğinin ön sorun olarak ele alınması gerekmektedir: Bu aşamada istinaf ve temyize ilişkin yasal düzenlemelerin açıklanmasında yarar bulunmaktadır. Bölge Adliye Mahkemeleri 20 Temmuz 2016 tarihinde faaliyete geçmiş olup, bu tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un istinaf ve temyiz hükümleri uygulanmaya başlanmıştır. 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi; “(1) Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir. (2) Ancak; a) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları, b) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları, c) (Ek: 20/7/2017 - 7035/20 md) Hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen; seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar, d) (Değişik: 18/6/2014 - 6545/78 md.) ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları, e) Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları, f) (Değişik: 18/6/2014 - 6545/78 md) Sadece eşya veya kazanç müsaderesine veya bunlara yer olmadığına ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları, g) On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları, h) (Değişik: 18/6/2014 - 6545/78 md.) Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar, ı) Yukarıdaki bentlerde yer alan sınırlar içinde kalmak koşuluyla aynı hükümde, cezalardan ve kararlardan birden fazlasını içeren bölge adliye mahkemesi kararları, Temyiz edilemez" şeklindedir. Aynı Kanun'un 286. maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendindeki istisnaya ilişkin önceki düzenleme, ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmünün istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesinin mahkûmiyet kararı vermesi hâlinde de temyiz yolunun kapalı olmasının Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle Anayasa Mahkemesinin 15.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 27.12.2018 tarihli ve 2018/71 Esas, 2018/118 sayılı Kararı ile iptal edilmesi üzerine 28.02.2019 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 20.02.2019 tarihli ve 7165 sayılı Kanun'un 7. maddesi ile iptal gerekçesi doğrultusunda yeniden düzenlenerek; "d) İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272. maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları... temyiz edilemez” şeklinde son halini almıştır. Tüm bu açıklama ve yasal düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; üst sınırı iki yıl veya daha az hapis cezası gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin olarak ilk derece mahkemesinin verdiği kararlar hakkında bölge adliye mahkemesinin istinaf incelemesi sonucu hükmettiği beraat kararları temyiz edilemeyeceğinden, 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi gereği, ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve aynı Kanun'un 272. maddesinin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, İlk Derece Mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Silifke 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde karar verildi.