Yargıtay 5. Ceza Dairesi · E. 2023/6481 · K. 2024/10945

5. Ceza Dairesi         2023/6481 E.  ,  2024/10945 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1162 Esas, 2022/708 Karar KATILANLAR : ..., ..., ... SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1) Ankara 31. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2020 tarihli ve 2019/371 Esas, 2020/179 sayılı Kararı ile sanığın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e madde-fıkra ve bendi gereği beraatine hükmedilmiştir. 2) Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2020/1162 Esas, 2022/708 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz istemi, sanığın görevsiz mahkemede dava açarak müvekkilinin hak kaybına uğramasına neden olduğuna, Ankara 10. İcra Müdürlüğünün 2015/12594 sayılı dosyasında mesleğinin gerektirdiği dikkat ve özeni göstermediğine, Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/111 Esas sayılı dosyasında devamlılık arz edecek şekilde duruşmalara girmeyerek müvekkillerinin hakkını korumadığına, görevini kötüye kullandığına, sanığın üst hadden cezalandırılması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. III.GEREKÇE Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen ilk derece mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle hükümde katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 31. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde karar verildi.