İçtihatYargıtay1. Hukuk Dairesi08.10.2024

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2023/6615 · K. 2024/5464

1. Hukuk Dairesi 2023/6615 E. , 2024/5464 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/625 E., 2023/209 K. HÜKÜM : Ret Taraflar arasında Mahkemesinde görülen yolsuz tescil hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir. Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıların mülga 2510 sayılı İskan Kanunu uyarınca Mahalli İskan Komisyonunun 15.03.1996 tarihli kararı ile hak sahibi yapıldığını, 115 parsel sayılı taşınmazın tahsisen davalılar adına tescil edildiğini, Mahalli İskan Komisyonu'nun 31.01.2012 tarih 71 sayılı kararı ile aile temsilcisinin hak sahipliği kararından önce uzun vadeli sigorta kaydının bulunması ve taşınmazının olması nedeniyle hak sahipliklerinin iptaline karar verildiğini, bu karara karşı davalıların idare mahkemesinde herhangi bir dava açmadıklarını ileri sürerek dava konusu 115 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesinde; dava konusu 115 parsel sayılı taşınmazda hak sahibi olmak amacıyla hangi bilgi ve belge istenilmişse bunları idareye verdiklerini, idarenin mülkiyetin devrinden önce göstermesi gereken özeni daha sonradan gösterdiğini, hiçbir bilginin idareden saklanmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı 1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2.Dairenin 26.02.2020 tarihli ve 2016/16620 Esas, 2020/1343 Karar sayılı kararıyla; kısa kararda davanın kabulüne karar verilip gerekçeli kararda ise davanın reddine karar verilmesi nedeniyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğunu, bu durumun yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesine aykırılık teşkil ettiği belirtilmiş; kabule göre de davada kendilerini vekille temsil ettirmeyen davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğu belirtilerek Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemenin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Danıştay 8. Dairesinin 18.12.2013 tarihli ve 2013/5988 Esas, 10404 Karar sayılı kararıyla, tarafların hak sahipliği yapıldığı dönemde kimlerin göçebe sayıldığına ilişkin hangi şartların kabul edildiğinin açık ve kesin bir düzenlemeyle belirlenmediğine ilişkin emsal kararı uyarınca davalılar adına tescilin yolsuz tescil olmadığı, diğer yandan 31.01.2012 tarih ve 2012/88 sayılı Mahalli İskân Komisyonu'nun kararı ile davalıların hak sahibi yapılmasına dair karar iptal edilmiş ve bu karar kesinleşmiş ise de 12.07.2013 tarihinde kabul edilen 6495 sayılı Kanun ile 5543 sayılı İskan Kanunu'na eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrasının "Mülga 2510 sayılı Kanunu göre hak sahibi olanların hak sahiplikleri herhangi bir koşul aranmaksızın bu Kanuna göre devam eder" hükmüne yer verilmek suretiyle yürürlükten kalkan 2510 sayılı Kanun döneminde hak sahibi olanların hak sahipliklerinin herhangi bir koşul aranmadan devam edeceğinin düzenlendiği, Türk Medeni Kanunu'nun 712. maddesi uyarınca davalıların dava konusu taşınmazda iyi niyetle 10 yılı aşkın süreli zilyetliğinin bulunduğu, davalıların kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle kazanımlarının korunması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2023/6615 · K. 2024/5464

I. DAVA

II. CEVAP

III. MAHKEME KARARI

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

V. TEMYİZ

VI. KARAR