İçtihatYargıtay11. Hukuk Dairesi21.11.2024

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2023/6928 · K. 2024/8207

11. Hukuk Dairesi 2023/6928 E. , 2024/8207 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1318 Esas, 2023/1216 Karar HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/176 E., 2021/199 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 44 üncü sınıfta tescil edilmek üzere 2019/19628 sayı ile "... ORTODONTİ" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı şahsın 2013/01076 sayılı ve "ÖZEL ... ORTODONTİ AĞIZ VE DİŞ SAĞLIĞI POLİKLİNİĞİ+şekil" ibareli markalarını gerekçe göstererek yaptığı itirazın Markalar Dairesince kabul edilerek başvurunun reddine karar verildiğini, davacıların yeniden inceleme taleplerinin bu kez Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) 2020-M-1111 sayılı kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa markalar arasında iltibasa sebebiyet verecek ölçüde benzerlik bulunmadığını, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 4 üncü maddesi uyarınca, gerçek kişi adlarının marka olarak tescilinin mümkün olduğunu, müvekkiline ait “...” soyadının Türkiye’de çok yaygın bir soyadı olmadığını, müvekkilinin aynı zamanda tanınmış bir diş hekimi olduğunu, uzun süredir aynı ibareli kliniğinin bulunduğunu, tıbbi hizmetler konusunda genel tüketici kitlesinin ortalamadan daha üst seviyede bir özen ve dikkate sahip olan tüketicilerden oluştuğunu ileri sürerek tescil başvurusunda bulunulan 2019/19628 başvuru numaralı “... ORTODONTİ” ibareli markanın 44 üncü sınıf bakımından reddine dair YİDK’in 2020-M-1111 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili 29.12.2020 tarihli ıslah dilekçesinde, markalarının ortak unsuru olan "ORTODONTİ" ibaresinin, diş hekimliği hizmetlerinin bir dalı ve tescilli olduğu sınıf bakımından yalnızca açıklayıcı ve tanımlayıcı nitelikte bir tali unsur olduğunu, “...” ibareli markanın tek başına tescil kuvveti ve yüksek derecede ayırt ediciliği bulunduğunu ileri sürerek bütüncül inceleme prensibi gereği, birbirine benzemeyen ve davalı markası ile iltibas meydana getirmeyen müvekkili markasının tescil talebinin kabulü ile YİDK’nin 2020-M-1111 sayılı kararının kararının iptalini talep etmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, başkası adına daha önce tescil edilen soyadınından ibaret markanın aynı soyadına sahip başkasının marka tesciline engel olup olamayacağı noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2.6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi. 3. Değerlendirme 1.Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2. İlk Derece Mahkemesi kararında ve davalılar vekillerinin istinafı üzerine esastan red kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi kararında “...” ve “...” asli unsurlu taraf markaları arasında ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı yönündeki gerekçe yerinde ise de "... sırf başkasının tanınmış markasının tanınmışlığından yararlanmak için SMK'nın 7/5 maddesi hükmü bahane edilmediği müddetçe, kişinin kendi ismini ve soy ismini ticari teamüllere uygun ve dürüstçe kullanmasının hukuka aykırı olmadığı (Uğur Çolak, Türk Marka Hukuku, 4. Baskı S:648), somut olayda davacıların kendi soy adlarını (...) marka olarak tescil ettirmek istemesinin dürüst ticari kullanım kapsamında kabul edilmesi gerektiği, ..." gerekçesiyle de davanın kabulüne karar verilmiş olması anılan madde hükmüne uygun düşmediğinden doğru olmamıştır. Zira 6769 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin beşinci fıkrasında belirtilen dürüstçe kullanım gerçek kişinin kendi ad ve adresini belirttiği kapsama münhasırdır. Bu hükümde düzenlenen dürüstçe kullanım, daha önce tescil edilmiş bir markanın aynısı ya da benzerini ad ve/veya soyadını marka olarak tescil ettirilmesi hakkını tanımayacağından, atıf yapılan kitaptaki açıklamalara yanlış anlam yüklenerek yukarıda belirtilen gerekçeye yer verilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki istinaf başvurularının esastan reddi kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin düzeltilerek onanması gerekir. VI. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bend uyarınca temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalılar vekillerinin temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinde yer alan "... sırf başkasının tanınmış markasının tanınmışlığından yararlanmak için SMK'nın 7/5 maddesi hükmü bahane edilmediği müddetçe, kişinin kendi ismini ve soy ismini ticari teamüllere uygun ve dürüstçe kullanmasının hukuka aykırı olmadığı (Uğur Çolak, Türk Marka Hukuku, 4. Baskı S:648), somut olayda davacıların kendi soy adlarını (...) marka olarak tescil ettirmek istemesinin dürüst ticari kullanım kapsamında kabul edilmesi gerektiği, ..." ibaresinin çıkartılmak suretiyle kararın gerekçesi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2023/6928 · K. 2024/8207

KARAR

I. DAVA

II. CEVAP

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

V. TEMYİZ İNCELEMESİ