Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2023/7434 · K. 2025/3262

1. Ceza Dairesi         2023/7434 E.  ,  2025/3262 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1790 E., 2023/1561 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstinaf bozması üzerine verilen Fethiye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2023 tarihli ve 2022/491 Esas, 2023/76 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 22.05.2023 tarihli ve 2023/1790 Esas, 2023/1561 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sonuç cezanın "8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası" olarak belirlenmesi gerekirken hesap hatası yapılarak yazılı şekilde 7 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunduğundan hükmün 4. paragrafında yer alan "7 yıl 13 ay 15 gün" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "8 yıl 1 ay 15 gün" ibaresinin eklenerek Cumhuriyet savcısı(aleyhe), katılan vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a-d ve 303. maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; gerekçeye, eksik incelemeye, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, eylemin meşru savunma ve sınırın aşılması kapsamında kaldığına, öldürme ve yaralama kastı olmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından doğrudan kasıtla gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik incelemenin bulunmadığı, katılanın arkadaşlarının da olay yerine gelmesinden cesaret alarak sanığın ve ailesinin bulunduğu tarafa doğru gittiği, bunu gören sanık ...'ın minibüsünün arkasındaki pompalı tüfeği alarak kendisine doğru koşan katılana doğru hedef gözeterek yaklaşık üç metre mesafeden ateş ettiği, Muğla Adli Tıp Polikliniğinin 22.11.2017 tarihli raporuna ve alınan diğer raporlara göre katılanın duyu veya organlarının birinin sürekli zayıfladığı, vücudunda orta (3) derece kırık olduğu ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığının tespit edildiği, kullanılan silahın etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesi, meydana gelen yaralanmanın boyutu, av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda da, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik kaybı yanında ana damar ve sinir parçalanmasına bağlı ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen bir durum olması, sanığın ateş etme eyleminden sonra silahı doğrultmaya devam etmiş olması, eşi olan Fatma'nın ve orada bulunan kişilerin yanına gidip onu oradan uzaklaştırmaları sebebiyle eylemine devam edememesi hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın ortaya çıkan kastı öldürmeye yönelik olup suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak tayininde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 22.05.2023 tarihli ve 2023/1790 Esas, 2023/1561 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Fethiye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2025 tarihinde karar verildi.