Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2023/7469 · K. 2025/5462

4. Ceza Dairesi         2023/7469 E.  ,  2025/5462 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2124 E., 2022/3582 K. SUÇ : İmar kirliliğine neden olma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmü Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi, davaya konu yerde herhangi bir yapı bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın yurda giriş çıkış tarihleri çerçevesinde inşaata devam etmediğinin sabit olduğuna, bu sebeple zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, davaya konu yerde keşif yapılmadığı ve bilirkişi raporu alınmadığına, katılan lehine mükerrer olarak fazla vekalet ücretine hükmedildiğine yöneliktir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesince keşif işleminin gerçekleştirildiği ve bilirkişi raporunun alındığı, 30.12.2019 tarihli bilirkişi raporunda davaya konu yerin fotoğraflarının bulunduğu, sanık tarafından yazlık yaptırmak amacıyla davaya konu inşaata başlandığının belirtildiği, 08.10.2018 tarihli mühür fekki tutanağı düzenleyicisi olan tanıkların da kovuşturma aşamasında 04.10.2018 tarihli yapı tatil zaptının düzenlenmesinden sonra inşaata devam edildiğini beyan etmeleri karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ve katılan lehine hükmedilen vekalet ücretinin miktarına yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesinin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Gerekçeli karar başlığında "08.10.2018" olan suç tarihi "04.10.2018" olarak gösterilmiş ise de bu hususun mahallinde düzeltilebileceği, Bölge adliye mahkemecesince temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edildiğinin belirtilmesine karşın alt sınırdan hüküm kurulmuş ve davaya konu yerin kıyı kenar çizgisi dahilinde olduğuna ilişkin 30.12.2019 tarihli bilirkişi raporu karşısında, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 15/5. maddesi uyarınca cezanın artırılması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.03.2025 tarihinde karar verildi.