Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2023/7522 · K. 2025/4091

1. Ceza Dairesi         2023/7522 E.  ,  2025/4091 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/336 E., 2023/717 K. SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, nitelikli yağma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması 1.Sanık hakkında maktule yönelik 26.11.2020 tarihinde işlediği iddia edilen nitelikli hırsızlık suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararının katılanlar vekilleri tarafından istinaf edildiği halde Bölge Adliye Mahkemesince bu hükme yönelik bir karar verilmediği anlaşıldığından mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür. 2.Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz istemi bulunmadığından inceleme dışı tutulmuştur. 3.İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2022 tarihli ve 2021/358 Esas, 2022/765 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 1. Maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-h,53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Maktule yönelik nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-d-son, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2023/336 Esas, 2023/717 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafii, katılanlar vekilleri ve katılan Kurum vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlemediğinden bahisle beraatine karar verilmesi, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması ve ceza miktarına ilişkindir. 2.Katılan Kurum ve katılanlar...,...,...,..., vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a-b-h maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. 3.Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a-b-h maddeleri uyarınca cezalandırılması ve sanığın apartmanda bulunan diğer kişilere karşı da kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşulları bulunmadığından, sanık hakkında tasarlama hükümlerinin uygulanamayacağı, Dairemizin yerleşik kararlarında canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, sanığın maktule ait ikamete gidiş saati ve tanık ...'un ikamete gelmesi arasındaki süre ve dosyadaki diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın maktule ait mal varlığını yağmalamak amacıyla maktule ait ikamete giderek maktulü birden fazla bıçak darbesi ile öldürdüğü daha sonra maktule ait değerli eşyaları aldığı, maktulün banka hesaplarından para aktarmaya çalıştığı hususları dikkate alındığında Mahkemece sanığın eylemlerine uyan suç vasıflarının isabetli olarak belirlendiği, sanığın yağma amacıyla maktule ait ikamete gittiğinden sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, Mahkemece yeterli ve yerinde gerekçelerle sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımların yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, diğer apartman sakinlerine yönelik eylem yönünden temyiz incelemesine konu bir hüküm bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2023/336 Esas, 2023/717 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii, katılanlar vekilleri, katılan Kurum vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2025 tarihinde karar verildi.