Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2023/7750 · K. 2024/11148
7. Ceza Dairesi 2023/7750 E. , 2024/11148 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/791 E., 2023/78 K. SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, karar tarihinde başka suçtan cezaevinde hükümlü bulunan sanığın, duruşmaya SEGBİS vasıtası ile katılımının sağlandığı ve yüzüne karşı tefhim olunan hükme yönelik yasa yollarına başvurma hakkı hatırlatılırken 7 günlük temyiz süresinin tefhim tarihinden itibaren başlayacağının belirtilmesi gerekirken "sanık yönünden kararın açıklandığı bugünkü tarihten, sanık yönünden kararın tebliğ tarihinden itibaren" denilmek suretiyle sanığın yanıltıldığının anlaşılması karşısında, gerekçeli kararın 08.02.2023 tarihinde tebliği üzerine hükmü 09.02.2023 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; çürük raporu aldığına ve hükmün temyiz edilmesini istediğine ilişkindir.
II. GEREKÇE
1.Sanık savunmasına, (Kapatılan) Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 22.01.2020 tarihli bozma ilâmına ve tüm dosya kapsamına göre; askerlik hizmetini yerine getirmekte iken 07.07.2015 tarihinde saat 08:00'de beş gün kanuni izne gönderilen sanığın, aynı yıl içerisinde daha önce yol süresi kullanmadığından bu izniyle beraber Ankara-Niğde arasında gidiş-geliş için 2 günlük yol süresi tanındığında en geç 14.07.2015 tarihinde saat 08:00'e kadar dönüp Birliğine katılması gerekirken katılmadığı, bilahare 11.08.2015 tarihinde kendiliğinden Birliğine katılış yaptığı, böylece 14.07.2015-11.08.2015 tarihleri arasında kendiliğinden dönmekle son bulan izin tecavüzü suçunu işlediği anlaşıldığından, Mahkemece, geçerli bir özrü bulunmayan sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Sanık hakkında Etimesgut Asker Hastanesinin 27.01.2016 tarihli ve 1352 sayılı raporu ile "Uyum bozuklukları" tanısı ile askerliğe elverişli olmadığına dair karar verilmesi üzerine aynı Hastaneden alınan 20.05.2016 tarihli ek sağlık kurulu raporu ile askerliğe elverişsizlik halinin suç tarihlerini kapsamadığına dair karar verildiğinden sanığın bu yöndeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 3.Sanığın 16.09.2015 tarihinde gözaltında geçirdiği sürenin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 63 üncü maddesi uyarınca verilen ceza süresinden mahsubunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 4.Bozmaya uyularak yapılan yargılamada; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, askerliğe elverişlilik hususunda doğan şüphelerin 20.05.2016 tarihli ek sağlık kurulu raporu ile, ceza ehliyeti hususunda doğan şüphelerin bozma ilâmı sonrası alınan 03.11.2021 tarihli sağlık kurulu raporuyla dosya içeriğine uygun şekilde ortadan kaldırıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.