Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2023/790 · K. 2024/8123

1. Ceza Dairesi         2023/790 E.  ,  2024/8123 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1499 E., 2022/343 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.03.2021 tarihli ve 2020/153 Esas, 2021/84 Karar sayılı kararı ile; a. Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1, 35/2, 29 ve 53. maddeleri uyarınca 7'şer yıl 6'şar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına ayrıca sanık ... hakkında aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrrür hükümlerinin uygulanmasına, b. Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 81/1, 35/2, 29, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrrür hükümlerinin uygulanmasına, Karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10.02.2022 tarihli ve 2021/1499 Esas, 2022/343 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvuruları üzerine sanıklar Orhan ve ...'ın adlî sicil kayıtlarında bulunan ve daha ağır cezayı içeren hükümlerin tekerrüre esas alınması suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303. maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin mala zarar verme olarak değerlendirilebileceğine, suç vasfının hatalı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs olarak belirlendiğine, sanığın yaralama kastı dahi bulunmadığına, ilk haksız eylemin karşı taraftan geldiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine, takdîri indirim hükümlerine, 2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme veya yaralama kastıyla hareket etmediğine, eylemin silahla tehdit olarak değerlendirilmesi gerekirken delillerin hatalı değerlendirilmesi neticesinde suç vasfının hatalı olarak kasten öldürmeye teşebbüs suçu olarak belirlendiğine, haksız tahrik indirim oranına, takdîri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın suç işleme kastı bulunmadığına, suç vasfının hatalı oarak öldürmeye teşebbüs olarak değerlendirildiğine, meşru savunmaya, ilk haksız eylemin karşı taraftan kaynaklandığına, tahrik sebebiyle üst hadden indirim yapılması gerektiğine, sanığın mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığına, sanığın eyleminin mala zarar verme veya silahla tehdit olarak değerlendirilebileceğine, takdîri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mevcut delillerle mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik bulunmadığı, sanıkların eylemlerinde kullandıkları aletin elverişliliği, atış sayısı, araçlardaki isabet yerleri birlikte değerlendirildiğinde, eylemlerine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, somut olayda meşru savunma koşullarının oluşmadığı, takdîri indirim hükümlerinin uygulanması mahkeme takdîrinde olup dosya kapsamı ile uyumlu şekilde yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek sanıklar hakkında uygulanmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Mağdur sanık ... ile mağdur sanık ... arasında önceye dayalı husumet olduğu, olay tarihinde mağdur sanık ...'in sevk ve idaresindeki araçla yanında sanık ... da bulunduğu halde seyir halindeyken trafikte yine kendileri gibi seyir halinde olan mağdur sanık ...'ın aracıyla karşılaştıkları, birbirlerini takip etmeye başladıkları ve ilk kimin ateş ettiği tespit edilemeyecek şekilde mağdur sanık ...'ın mağdur sanıklar ... ve ...'ın aracına en az üç defa yine mağdur sanıklar ... ve ...'ın da mağdur sanık ...'ın aracına en az üç defa ateş ettikleri, mermilerin mağdur sanıklara isabet etmediği ancak araçların üst kısmına isabet ettikleri olayda, her iki tarafın karşılıklı olarak tabancayla birbirlerine ateş etmek suretiyle eylemlerini gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında, haksız tahrik oluşturan davranışların yoğunluğu ile ulaştığı boyut da dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinin uygulaması sırasında, makul oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde asgarî hadden tahrik indirimi uygulanmak suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. 3. Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde tekerrüre esas alınan İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2019 tarihli ve 2019/215 Esas, 2019/350 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 10 ay hapis cezasına ve yine sanık ... hakkında İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2027 tarihli ve 2016/369 Esas, 2017/269 Karar sayılı kararıyla hakaret suçundan 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasına hükmedildiği, sanıklar müdafiilerinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama sonunda sanıkların adlî sicil kayıtlarında bulunan ve daha ağır cezayı içeren hükümlerin mevcut olması nedeniyle anılan hükümlerin kararda çıkartılması ve sanık ... hakkında İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2019 tarihli ve 2019/111 Esas, 2019/185 Karar sayılı ilamı ile 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan hükmedilen 1 yıl 15 gün hapis cezasının yine sanık ... hakkında Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2016/209 Esas, 2016/1043 Karar sayılı ilamı ile 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alındığı, ancak İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik aleyhe istinaf başvurusu bulunmaması nedeniyle daha ağır ceza içeren ilâmlar tekerrüre esas alınmasına rağmen, tekerrüre esas alınan ceza miktarları yönünden sanıkların kazanılmış hakkı gözetilmeyerek 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri "haksız tahrik derecesi" ve "tekerrür uygulamasında kazanılmış hakkın gözetilmemesi" yönlerinden yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2021/1499 Esas, 2022/343 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2024 tarihinde karar verildi.