Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2023/8151 · K. 2024/18491

2. Ceza Dairesi         2023/8151 E.  ,  2024/18491 K. "İçtihat Metni" B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/163 E., 2022/94 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak, 1. Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın 1 yıl hapis ve 2.000,00 TL adlî para cezası ile hapis cezasıyla cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında bozma sonrası tayin olunan 3 yıl 9 ay hapis cezasının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 1 yıl hapis ve 2.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken atıf maddesi olarak 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesinin gösterilmesi ve sanığın neticeten 1 yıl hapis ve 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, 2. Gerekçeli karar başlığında katılan ...'in müşteki olarak gösterilmesi, 3. 18.06.2014 tarihinde kabul edilip 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince “ Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adlî para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” hükmü gözetilmeden, sanık hakkında adlî para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması, 4. Önceki hüküm sanık tarafından temyiz edilmiş olduğundan bozma sonrası yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından "Sanık hakkında yapılan ilk yargılama sonunda kurulan mahkûmiyet hükmünün sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle sanığın aleyhine temyiz başvurusu bulunmadığından CMK 307/5 .maddesindeki kazanılmış hak kuralı gözetilerek neticeten; 1 YIL HAPİS VE 100 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, TCK 52/2-3 md. uyarınca beher günü takdiren 20 TL üzerinden hesap edilerek sanığın müsnet suçtan NETİCETEN 1 YIL HAPİS VE 2.000 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, TCK 52/4 maddesi gereğince adli para cezasının birbirini takip eden aylar olmak üzere sanıktan 4 eşit taksitle tahsiline taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalanın taksitlerin tamamının sanıktan tahsiline, ödenmeyen adli para cezasının hapse dönüştürülmesine," cümlelerinin çıkarılması ve yerine "önceki hüküm sanık tarafından temyiz edilmiş olduğundan 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın cezasının 1 yıl hapis ve 2.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına, ödenmeyen adlî para cezasının 5275 sayılı Kanun'un 106/3. Maddesi uyarınca tahsil edileceğine " ibaresinin eklenmesi, gerekçeli karar başlığındaki "Müşteki" ifadesinin "Katılan" olarak değiştirilmesi ve yargılama giderlerine dair bölüm hükümden çıkarılarak yerine" aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sonrası yargılama giderlerinin Hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.