Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2023/8803 · K. 2024/6999
2. Hukuk Dairesi 2023/8803 E. , 2024/6999 K. "İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1090 E., 2023/1133 K. KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm tesisi İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırıkkale 1. Aile Mahkemesi SAYISI : 2020/569 E., 2021/578 K. Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir. Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kadının başvurusunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, erkeğin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde; kadının erkeğin daha önce bir evlilik yaptığını belirtmesine rağmen dört evlilik yaptığını öğrendiğini, kadına cinsel yolla bulaşan hastalık bulaştırdığını, bu rahatsızlığı ömür boyu çekmek zorunda kalacağını, erkeğin kadına "senden çocuk istemiyorum, zaten bu evlilik uzun sürmez" dediğini, erkeğin bu hastalık nedeniyle ameliyat geçirdiğini ve kadının onun tedavisiyle ilgilendiğini, erkeğin ise kadının tedavisi ile ilgilenmediğini, kadından uzaklaştığını, erkeğin annesinin kadını istemediğini, sürekli eski gelinini övdüğünü, kadının çalışmaya başlaması ile işe gittiğinde kadının kızına sürekli ev işi yaptırıldığını, erkeğin buna duyarsız kaldığını, kadın tedavi sürecinde yardım için annesinin yanına gittikten sonra erkeğin kadının eve gelmesini istemeyerek evliliğin bittiğini söylediğini, hatta kadının annesini arayarak evliliğin bittiğini söylediğini belirterek davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 100.000,00 TL maddî, 100.000.00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.