İçtihatYargıtay2. Hukuk Dairesi23.10.2024

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2023/9336 · K. 2024/7732

2. Hukuk Dairesi 2023/9336 E. , 2024/7732 K. "İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1112 E., 2023/1473 K. KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 2. Aile Mahkemesi SAYISI : 2022/929 E., 2023/197 K. Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir. Kararın kadın vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince Mahkeme kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir. Kararın kadın vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı kadın vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların evliliklerinin ilk başlarında mutlu olmalarına rağmen son bir iki yıldır aralarında zaman zaman tartışmalar olduğunu, davalı-davacının ev ve çocuklar ile ilgili görevlerini yerine getirmediğini, evin temizliği ile ilgilenmediğini, müvekkilinin davalı-davacının telefonunda isimsiz numaralardan gelen uygunsuz mesajları yakaladığını, bunun sebebini sorduğunda davalı-davacının telefonu yere fırlatarak parçaladığını 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin müvekkiline verilmesini, ortak çocukların her biri için ayrı ayrı aylık 400,00'er TL tedbir ve iştirak nafakası, müvekkili lehine 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı İlk Derece Mahkemesinin 25.12.2020 tarih, 2019/1001Esas ve 2020/609 Karar sayılı kararı ile; asıl davanın kabulü karşı davanın reddine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı 1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde kadın vekili her iki boşanma davası ve fer’ileri yönünden istinaf ettiklerini beyanla, İlk Derece Mahkemesinin yanılgılı değerlendirmede bulunduğunu, İlk Derece Mahkemesinin kararının talepleri doğrultusunda kaldırılması talebiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur. 2.Bölge Adiye Mahkemesinin 13.10.2022 tarih ve 2021-393 esas 2022-1902 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesince, tarafların boşanmalarına karar verildiği halde boşanma hükmünde tarafların kimlik bilgilerine yer verilmediği, ayrıca kadının da 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasına dayalı karşı boşanma davasının bulunduğu, kusur kıyaslaması yapılarak, taraflara yüklenmiş tüm kusurlar birlikte değerlendirilip, tarafların kusur oranlarının bir kez belirlenmesi ve belirlenen bu orana göre hüküm kurulması gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan kadın vekilinin istinaf talebinin diğer yönler incelenmeksizin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının tümüyle kaldırılmasına, belirtilen hususlara riayet edilerek yeniden karar verilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı İlk derece mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davalı-davacının 07.09.2019 tarihinde davacı-davalı erkek ve ortak çocuklar ile ... markete gittiği, olay günü davalı-davacının başka bir erkekle marketten çıktığı, bu hususun bilirkişi tarafından çözümlenen CD izleme raporuyla da sabit olduğu, ayrıca davalı-davacı kadının ... Şehit ... Polis Merkezi Amirliğinde verdiği 20.09.2019 ifade tutanağında ... Ş. isimli şahsı ...'ya çağırdığını, oradan beraber ayrıldıklarını, kendisi ile çocukları okula getirip götürürken tanıştıklarını birbirlerini sevdiklerini, ... Ş. isimli şahısla birlikte ... ilçesine geldiklerini ve beraber yaşadıklarına dair beyanları karşısında davalı-davacının zina eylemini ispat ettiği, karşı davada ise; davalı-davacı kadının evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayandırdığı davasını dayandığı delillerle ispat edemediği, kadının, evliliğin sona ermesinde tam kusurlu olduğu, davacı-davalı erkeğe kusur izafe edilemediği gerekçesiyle karşı davanın reddine, asıl davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesi gereğince boşanmalarına, erkeğin 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince açılan boşanma davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ortak çocukların velâyetlerinin erkeğe verilmesine, çocuklar ile anne arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocukların her biri için ayrı ayrı aylık 500,00'er TL tedbir ve iştirak nafakası ile davacı-davalı erkek lehine 25.000,00 TL manevî tazminatın davalı-davacı kadından alınarak davacı-davalı erkeğe ödenmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2023/9336 · K. 2024/7732

İNCELENEN KARARIN

I. DAVA

II. CEVAP

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

IV. İSTİNAF

V. TEMYİZ

VI. KARAR