Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2023/9998 · K. 2024/11717

6. Ceza Dairesi         2023/9998 E.  ,  2024/11717 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/359 E. 2020/460 K. SUÇ : Silahla tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık ... ve mağdur sanık ...'in Avcılar Kulübünde oynadıkları sırada aralarında tartışma yaşandığı ve mağdur sanık ...'in babası müşteki ...'la birlikte ikamet ettiği evine gittiği, mağdur sanık ...'in de elinde av tüfeği ile giderek önce havaya doğru bir el ateş ettiği, sonrasına ikametin bahçe kapısının açık olmasından da faydalanarak evin bahçe kısmına elinde tüfekle birlikte girdiği, müşteki ...'ın bahçeye inerek sanık ...'ı sakinleştirmeye çalıştığı ve birlikte evin bahçe kısmından sokağa çıktıkları, müşteki ...'ın sanık ...'a "yapma" diyerek sakinleştirmeye çalıştığı ancak sanık ...'ın elindeki tüfeği müştekiye doğrulttuğu, bu sırada olay yerine tanık ... 'in geldiği ve tüfeği sanık ...'ın elinden alarak olay yerinden uzaklaşmaları şeklinde gerçekleşen somut olayda; sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik silahla tehdit suçundan bu dosyadan, ...'e yönelik silahla tehdit suçundan ise Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2020/370 E, 2021/138 K. sayılı dosyasından mahkumiyet kararı verilmişse de sanık hakkında mağdurlara yönelik silahla tehdit suçunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesinin 2. fıkrasının uygulanması açısından iki dosya birleştirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, 05.11.2024 tarihinde karar verildi.