Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2024/1026 · K. 2025/3143

1. Ceza Dairesi         2024/1026 E.  ,  2025/3143 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1624 E., 2023/2041 K. SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2023 tarihli ve 2022/50 Esas, 2023/54 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 20 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.06.2023 tarihli ve 2023/1624 Esas, 2023/2041 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının; katılanın yaralanmasının, duyu ve organ kaybına neden olduğu kabul edilen olayda, temel cezanın belirlenmesi sırasında, uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 87/2-b maddesi yerine 87/1-d maddesi olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğunun kabulü ile eleştirilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın yasaya, usule ve hakkaniyete aykırı olduğuna, sanık hakkında cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut delil bulunmadığından öncelikle beraatine karar verilmesi gerektiğine, mahkeminin kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, eksik incelemeye ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Olay tarihinde katılan ...'nin yanında çalıştığı tanık ... ile birlikte hayvan otlatmak için dere kenarına geldikleri, bu sırada derenin karşı tarafında tanık ... ile aralarında hayvanların otlatıldığı yer ilgili ihtilaf bulunan sanık ... ile karşılaştıkları, sanık ile tanık Mustafa arasında sözlü tartışma yaşandığı, tartışmadan sonra tanık Mustafa'nın katılana hayvanları bir süre daha otlattıktan sonra yanına gelmesini söyleyerek olay yerinden ayrıldığı, bu sırada sanık ...'in elinde tüfekle evinden çıkıp katılanın olduğu yere doğru geldiği, katılanın dere kenarından ses gelmesi üzerine hayvanlardan birinin kaçtığını düşünerek dere kenarına gittiği, derenin içinde sanık ... ve hayvanlarını gördüğü, kendi hayvanları olmadığını anladığı için geri döndüğü sırada vurulduğu, vurulmasından sonra hemen tanığın yanına ahıra doğru giderek bayıldığı, tanığın ambulans çağırarak katılanın hastaneye kaldırılmasını sağladığının anlaşıldığı olayda; sanığın eylemi sonucunda katılanda hemopnömotoraksa, üç adet kot kırığına, sinir hasarlarına neden olan yaralanmanın yaşamını tehlikeye sokan bir duruma, hayat fonksiyonlarını orta (3.) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine yol açtığı, sanığın suçta kullandığı silahın öldürmeye elverişliliği, atış sayısı ile katılanın olay yerinden uzaklaşarak tanığın yanına gitmesi ve yardım istemesi ile eylemin son bulma şekli birlikte değerlendirildiğinde, sanığın katılana yönelik ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında çocuk yaştaki katılana yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması, suç vasfında yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, 3. Kabule göre de; katılanın adli rapor içeriğine göre, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunda artırım maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 87/2-b maddesi yerine aynı Kanun'un 87/1-d maddesi olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2) ve (3) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.06.2023 tarihli ve 2023/1624 Esas, 2023/2041 Karar sayılı kararının "suç vasfı ve uygulama maddesinin yanlış gösterilmesi yönlerinden" 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanığın infaz edilecek ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2025 tarihinde karar verildi.