Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2024/1073 · K. 2024/9069

9. Ceza Dairesi         2024/1073 E.  ,  2024/9069 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1733 E., 2023/1102 K. SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, müstehcenlik HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEMYİZ EDENLER : Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve müstehcenlik suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve müstehcenlik suçlarından mahkumiyetine dair verilen hükümlerin mağdur vekili ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile mağdur vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 279/1-b, son maddesi uyarınca reddine, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığa isnat edilen suçların yasal unsurları itibarı ile oluşmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, Mahkemenin tüm yargılama boyunca yeterince araştırma yapmadığına, dosyada sanığın suçu işlediğine dair hiçbir delilin bulunmadığına, incelenen görüntü ve ses kaydı raporlarında sanığın görünmediği ve ses kaydı konusunda da kısmi benzerlik olduğu ancak karar vermek için yeterli olmadığının belirtildiğine, suçun ihbarından gizli tanığa kadar sanık hakkında bir komplo kurulduğuna, gizli tanığın esas hakkında mütalaa verilmesinden sonra ortaya çıkmasının manidar olduğuna, sanığın beraat edeceğinin anlaşılması nedeni ile gizli tanığın ortaya çıktığına, kaldı ki gizli tanığın sunduğu görüntülerin incelemesini yeterliliği olmadığı halde bir polis memurunun yapıp diğer görüntüler ile aynı olduğuna karar verildiğine, gizli tanığın tanıklık yapmadığı gibi tarafları da tanımadığını söylediğine, ayrıca soruşturma sırasında avukatı olmadan ve yasal hakları hatırlatılmadan sanığın itirafta bulunacağını söyleyerek polisler tarafından düzenlenen tutanağın yasal olarak hiç bir hükmünün bulunmadığına, zabıt mümzisi olarak dinlenen polislerin beyanları arasında çelişki olduğuna, sanığın her iki suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Mağdurun sanığın yanında çalışmadığına, okuldan arta kalan zamanlarda iş yerinde çalışan abisine yardım amaçlı uğradığına, bu nedenle sanık ile mağdur arasında hizmet ilişkisi bulunmadığına ve dolayısıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/3-e maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE A. Müstehcenlik Suçundan Verilen Karar Yönünden Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı nazara alındığında hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır. B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Okul çıkışında ara sıra, sanığın iş yerinde çalışan abisi Hamit'in yanına uğrayan mağdur ile sanık arasında hizmet ilişkisi bulunmadığının savunma, mağdur beyanı ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 103/3-e maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayininin yerinde olmadığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Müstehcenlik Suçundan Verilen Karar Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2024 tarihinde karar verildi.