Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2024/1135 · K. 2024/7211

1. Ceza Dairesi         2024/1135 E.  ,  2024/7211 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/365 E., 2023/345 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düzelterek onama Sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Katılanın duruşmalı inceleme isteme yetkisi bulunmadığından, katılanlar ..., ..., ... vekilinin duruşmalı inceleme talebinin 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.10.2015 tarihli ve 2013/370 Esas, 2015/254 Karar sayılı kararının katılanlar vekili ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 07.06.2021 tarihli ve 2020/3785 Esas, 2021/9994 Karar sayılı bozma ilamı ile "eksik inceleme" nedeniyle bozulmasına karar verilmesi üzerine kurulan Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.10.2023 tarihli ve 2021/365 Esas, 2023/345 Karar sayılı kararı ile; 1. Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine, 2. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-b-e, 31/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılanlar ..., ..., ... vekili ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri özetle; cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında mahkumiyet kararları verilmesi gerektiğine ve sair yönlere, ilişkindir. 2. Suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ve sair yönlere ilişkindir. 3. Suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; beraat eden suça sürüklenen çocuk yararına ayrı bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eylemin suça sürüklenen çocuk ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, düzeltme nedeni saklı olarak eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yaş küçüklüğü nedeniyle yapılan indirimin yerinde olduğu, maktulden suça sürüklenen çocuk ...'a yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz veya davranışın bulunmadığı, meşru savunma veya sınırın aşılmasının yasal koşullarının gerçekleşmediği, suça sürüklenen çocuk ... hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, beraat eden suça sürüklenen çocuk ... yararına vekalet ücretine hükmedildiği, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... üzerine atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık ve suça sürüklenen çocuk ... lehine değerlendirilerek atılı suçlardan beraat kararları verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Dairemizin yerleşik kararlarında canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında suça sürüklenen çocuk ...'ın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı halde, 5237 sayılı Kanun'un 82/1. maddesinin "b" fıkrasının uygulanması suretiyle oluşan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından gidrilmiştir. IV. KARAR A. Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümler yönünden Gerekçe bölümünün (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.10.2023 tarihli ve 2021/365 Esas, 2023/345 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili, katılanlar ..., ..., ... vekili ile suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekili, katılanlar ..., ..., ... vekili ile suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hüküm yönünden Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle; Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.10.2023 tarihli ve 2021/365 Esas, 2023/345 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının 5237 sayılı Kanun'un 82/1. maddesi ile yapılan uygulamaya ilişkin mahsus bölümünden, "b" ibaresinin çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde karar verildi.