Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2024/11946 · K. 2024/18179

2. Ceza Dairesi         2024/11946 E.  ,  2024/18179 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SAYISI : 2019/517 E., 2021/115 K. SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.09.2024 tarihli ve KYB-2024/89040 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk hakkında 28/04/2018 tarihli eylemi nedeniyle Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 12/11/2019 tarihli ve 2018/52982 soruşturma, 2019/22964 esas, 2019/969 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davası üzerine, inceleme konusu Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin 16/02/2021 tarihli kararı ile anılan suçtan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine karar verilmiş ise de, yargılamaya konu aynı eylem hakkında daha önceden Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 03/10/2018 tarihli ve 2018/75741 soruşturma, 2018/15709 esas, 2018/787 sayılı iddianamesi ile açılan dava üzerine yapılan yargılama neticesinde Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin 09/04/2019 tarihli ve 2018/277 esas, 2019/149 sayılı kararı ile, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine karar verildiği ve anılan kararın 05/06/2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin 16.02.2021 tarihli ve 2019/517 Esas, 2021/115 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 11.05.2023 tarihli ve 2021/1073 Esas, 2023/849 Karar sayılı kararı ile, duruşma açılmaksızın "suça sürüklenen çocuk hakkında mükerrer olarak kamu davasının açılması" gerekçesiyle mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının aynı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin duruşma açarak karar vermek yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasına yasal dayanağın bulunmadığı, bu nedenle bozma sonrası hırsızlık suçu bakımından kurulacak hükmün hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olacağı belirlenerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuğun işlemiş olduğu 28.04.2018 tarihli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 12.11.2019 tarihli ve 2019/22964 Esas sayılı iddianame ile açılan davanın yapılan yargılaması sonunda, incelemeye konu Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin 16.02.2021 tarihli ve 2019/517 Esas, 2021/115 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından mahkûmiyetine karar verildiği, mahkûmiyet hükümlerinin istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 11.05.2023 tarihli ve 2021/1073 Esas, 2023/849 Karar sayılı kararı ile, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından, miktar itibariyle istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, hırsızlık suçu bakımından ise, yukarıda belirtildiği üzere, mükerrer kamu davası nedeniyle mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verildiği, aynı eylem nedeniyle Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03.10.2018 tarihli ve 2018/15709 Esas sayılı iddianame ile açılan davanın yapılan yargılaması sonunda, Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin 09.04.2019 tarihli ve 2018/277 Esas, 2019/149 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından mahkûmiyetine karar verildiği ve verilen mahkûmiyet hükümlerinin ise, istinaf edilmeksizin kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından; Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03.10.2018 tarihli ve 2018/15709 Esas sayılı iddianame ile açılan ve Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin 09.04.2019 tarihli ve 2018/277 Esas, 2019/149 Karar sayılı kararının bulunduğu, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı eylem nedeniyle iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 12.11.2019 tarihli ve 2019/22964 Esas sayılı iddianame ile mükerrer olarak açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin verilmekle kesin nitelikte olan 16.02.2021 tarihli ve 2019/517 Esas, 2021/115 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiyle; suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasının, aynı Kanun'un 223/7. maddesi uyarınca DAVANIN REDDİNE, dava dosyasının Yerel Mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.