Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2024/12231 · K. 2025/1969

8. Ceza Dairesi         2024/12231 E.  ,  2025/1969 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1702 E., 2020/2505 K. SUÇ : 2313 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23/5-2. cümle uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2020 tarihli kararı hakkında sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, duruşma açılarak verilen, 25.11.2021 tarihli kararı ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23/5-1. cümle uyarınca 3 yıl 4 ay hapis, 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca sanığın neticeten 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiğine, aksi halde sanık hakkında lehe hükümlerin ve gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, olay tarihinde ... isimli kişinin kolluk görevlilerine gelip Kavuklar köyünde hint keneviri ekili olduğunu beyan etmesi üzerine, belirtilen yere kolluk görevlileri tarafından gidildiğinde ekili halde hint kenevirlerinin görüldüğü, kim tarafından ekildiği araştırılırken sanığın motosikletle hint kenevirlerinin olduğu alanın yakınında, elleri ve kolları topraklı bir şekilde görülmesi üzerine yanına gidildiğinde sanığın suça konu hint kenevirlerini kendisinin ektiğini beyan ettiği, böylece sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olayda; 15.04.2020 tarih ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 1. Olayın intikal şekli, kolluk araştırma tutanağı, sanığın aşamalardaki tevilli ikrara dönük savunmaları, ele geçirilen hint keneviri bitki sayısı, ekspertiz raporu, hint kenevirlerinin ele geçirilmesine ilişkin arama tutanağı, sanığın biyolojik örneklerinde uyuşturucu maddeye rastlanmadığına ilişkin Karaman Devlet Hastanesi raporu ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, sanık hakkında takdiren lehe hükümlerin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı, temyiz incelemesine konu olay ve suç bakımından gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulama olanağının bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan hükümde, sonuç ceza yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 10 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, sonuç cezanın 10 ay cezası olarak belirlenmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. III. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 25.11.2020 tarih, 2020/1702 Esas, 2020/2505 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasından kazanılmış hak uygulamasının yapıldığı paragrafın çıkartılarak yerine "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının 10 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle; Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2025 tarihinde karar verildi.