Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2024/12358 · K. 2024/18024

2. Ceza Dairesi         2024/12358 E.  ,  2024/18024 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1147 E., 2018/1199 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi, onama Dairemizin 08.11.2023 tarih, 2021/18602 Esas, 2023/6871 Karar sayılı ilâmı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin temyiz talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca reddine karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.02.2024 tarihli ve 2-2018/57033 sayılı itirazı üzerine Dairemizin 21.03.2023 tarih, 2024/3397 Esas, 2024/4658 Karar sayılı ilâmı ile hırsızlık suçundan verilen kararın kaldırılmasına karar verildiği, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçuna ilişkin yapılmış bir itiraz ve kaldırılmış bir karar bulunmadığı anlaşılmakla, incelemenin hırsızlık suçuna ilişkin yapılmasına ve Tebliğnamedeki iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçuna ilişkin ret kararı verilmesini isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan inceleme neticesinde; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 30.05.2018 tarihli ve 2018/1147 Esas, 2018/1199 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 295/1. maddesi uyarınca “Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.” hükmünün bulunduğu, sanığın 19.06.2018 tarihinde temyiz dilekçesi sunduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebini bildirmediği, ancak tebligatta ve gerekçeli kararda "7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin" ihtaratın bulunmaması nedeniyle, Anayasa Mahkemesinin 08.03.2023 tarih, 2019/42687 No.lu bireysel başvuru kararı da dikkate alınarak, sanığa ihtaratın yapılması için dosyanın iade edildiği, yapılan ihtarattan sonra sanık temyiz sebeplerini içeren yeni bir dilekçe vermemiş ise de; sanığın 03.06.2024 tarihinde ek temyiz dilekçesinin gerekçeli olduğu tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması ve savunmasının zorunlu müdafii eşliğinde alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.