Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2024/1261 · K. 2024/11310
7. Ceza Dairesi 2024/1261 E. , 2024/11310 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/203 E., 2022/5 K. SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na aykırılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Temyize konu dosyanın daha önce (Kapatılan) Askerî Yargıtay incelemesinden geçtiği, dolayısıyla temyize tabi olduğu, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 22.10.2020 tarihli ve 2020/3029 Esas, 2020/1427 Karar sayılı kararı ve sonrasında yapılan işlemlerin hukuki değerden yoksun oldukları anlaşılmakla sanık müdafiin temyiz isteminin Karakoçan Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2020 tarihli ve 2017/190 Esas, 2020/26 Karar sayılı kararına yönelik olduğu kabul edilmiştir. Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlemediğine, suçun maddi ve manevi unsurunun gerçekleşmediğine, eksik inceleme ve değerlendirme ile karar verildiğine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre; olay tarihinde uzman çavuş olarak görev yapan sanığın, tanıkların ve katılanın aşamalarda değişmeyen beyanları ve darp cebir raporu doğrultusunda er olan katılanın yüzüne tokat atmak ve tekmelemek şeklinde gerçekleşen eylemlerinin asta müessir fiil suçunu oluşturduğu sabit görülerek, Mahkemece sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. (Kapatılan) Askeri Yargıtay 4. Dairesinin, 01.11.2016 tarihli ve 2016/463 Esas, 2016/543 Karar sayılı bozma ilamına konu (Kapatılan) 8. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli ve 2015/367 Esas, 2016/88 Karar sayılı mahkûmiyet kararında, sanık hakkında hapis cezasından çevrili 500,00 TL adlî para cezasına hükmedildiği ve hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edildiği dikkate alınmaksızın, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı göz önüne alınarak önceki hükümde yer alan sonuç cezanın infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden hüküm tesis edilmesi isabetli bulunmamıştır.