İçtihatYargıtay9. Hukuk Dairesi21.11.2024

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2024/12624 · K. 2024/15009

9. Hukuk Dairesi 2024/12624 E. , 2024/15009 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi KARAR : Davanın kısmen kabulü Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalı Tasfiye Hâlinde ... Bankası AŞ (Banka) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 05.10.2013 tarihinde işten haksız olarak çıkarıldığını, istifa dilekçesi yazdırıldığını, imzalaması hâlinde bütün haklarının verileceğinin söylendiğini ancak verilmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Banka vekili cevap dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, iş sözleşmesinin davacının istifası ile sona ermiş olduğunu, davacının kıdem ve ihbar tazminatı hakkının doğmadığını, davacının fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücretine ilişkin taleplerinin de reddedilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 14.04.2015 tarihli ve 2014/232 Karar, 2015/146 Karar sayılı kararıyla; dinlenen tanık beyanları, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre davacının işi haksız olarak bıraktığı davalı tarafından ispatlanamadığından kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin yerinde görüldüğü, davacının fazla çalışma yaptığının anlaşıldığı ve ödendiği davalı tarafından ispatlanamadığından bu talebinin de yerinde görüldüğü, davacının diğer taleplerinin ispatlanamadığından reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Banka vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı Banka vekili temyiz dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını ve usulden reddi gerektiğini, davalı Bankanın 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun (5411 sayılı Kanun) 140 nci maddesine göre harçtan muaf olmasına rağmen harç yüklenmesinin hatalı olduğunu belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz talebinde bulunmuştur. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, Mahkemece bozmaya uygun karar verilip verilmediği, davalı Kurumun harçtan muaf olduğu hususunun gözetilip gözetilmediğine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası. 2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun ilgili hükümleri ile 5411 sayılı Kanun'un 140 ncı maddesi. 3. Değerlendirme 1. Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı Banka vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2. Somut uyuşmazlıkta Mahkemece, Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulunca 5411 sayılı Kanun'un 71 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi hükmü uyarınca 29.05.2015 tarihi itibarıyla Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonununa devredilen Müflis ... Bankası AŞ’nin 5411 sayılı Kanun’un 140 ncı maddesi gereği harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi hatalı olmuştur. Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.