İçtihatYargıtay1. Hukuk Dairesi29.05.2025

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2024/1277 · K. 2025/2766

1. Hukuk Dairesi 2024/1277 E. , 2025/2766 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/299 E., 2023/122 K. Mahkeme kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... kasabasında bulunan ... ada 219 parsel sayılı taşınmazın kardeşi ile adına kayıtlı olduğunu, 219 ve 220 parsel sayılı taşınmazların doğu kısmında, 13 ve 14 parsel sayılı taşınmazların arasındaki taşınmaz bölümünün babasından intikal etmek sureti ile kendisine ait olduğunu, dava konusu taşınmazın 100 yılı aşkın süredir zilyetliklerinde bulunduğunu, kadastro tespiti sırasında yanlışlıkla mera olarak tespit edildiğini belirtip yaklaşık 1.500 metrekaresinin adına tescilini talep etmiştir. Yargılama sırasında davacının kardeşi ... davaya dahil edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili; dava konusu taşınmazın dere yatağı olduğundan tespit harici bırakıldığını, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğunu, zilyetlik yoluyla edinilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir. Davalı ... vekili; dava konusu taşınmazın özel mülkiyete konu olamayacağını belirterek davanın reddini istemiştir. Davalı ... vekili; dava konusu taşınmaz üzerinde davacılar lehine zilyetlikle edinim koşullarının oluşup oluşmadığının araştırılması gerektiğini, kabul anlamına gelmemekle birlikte yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacaklarını belirterek davanın reddini istemiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde; kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile hüküm kurulduğunu,dava konusu taşınmaza ilişkin 24.04.2012 tarihinde keşif icra ediliğini, mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına göre; taşınmazın davacılara babalarından geçtiğinin, daha öncesinde de davacıların halalarına ait olduğunun, eskiden bu yerin bağ olduğunun belirtildiğini, keşif sonucunda alınan 07.05.2012 tarihli ziraat ve fen bilirkişisi raporuna göre davaya konu edilen yerin 2.046,32 m2 yer olduğunun, mevcut doğal sınırları itibariyle dere olarak tanımlanan yer ile dava konusu taşınmazın ayrı yerler olduğunun, dava konusu yerin halihazırda gübre olgunlaştırma yeri olarak kullanıldığının belirtildiğini, dava konusu taşınmaza ilişkin 24.04.2014 tarihinde tekrar keşif icra edildiğini, bu keşifte tanık ve bilirkişilerin dinlenildiklerini, davacıların zilyetliklerinin doğrulandığını, 13.05.14 tarihli bilirkişi raporunda .... 167 ada 218, 219, 220 numaralı parsellerin güneyinde kalan ve (A) harfi ile gösterilen alanın dere yatağı olmayıp tescil harici olarak bırakılan alandan olduğunun, (B) harfi ile gösterilen ve parseller arasındaki sınırı belirleyen yerin kuru dere ve yol olarak tescil harici bırakılması gerektiğinin mütalaa edildiğini, 25.11.2022 tarihli bilirkişi raporunun tek başına değerlendirmeye alındığını, bilirkişinin objektif olmayan ve hukukçu gibi hazırladığı rapor ile hüküm kurulduğunu, 24.04.2014 tarihli keşifte dava konusu bölgeyi en iyi bilen kişilerin beyanlarının alındığını ve bu hususun tutanağa geçirildiğini, davanın kabulü gerekirken reddi yönünde karar verilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, 24.04.2014 tarihinde yapılan keşif ile 25.11.2022 tarihinde yapılan keşifler arasında çok ciddi çelişkiler olduğunu, Mahkemece bu çelişkilere ilişkin yeniden rapor aldırılarak bu durumun giderilmesi gerektiğini, mahalli tanık ve bilirkişilerin beyanlarına itibar edilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava, tescil istemine ilişkindir. Kadastro sonucu, Konya ili, Meram ilçesi, Sefaköy Mahallesinde bulunan çekişmeli taşınmaz bölümü dere yatağı olduğundan tespit harici bırakılmıştır. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2024/1277 · K. 2025/2766

I. DAVA

II. CEVAP

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

IV. TEMYİZ

V. KARAR