Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2024/1329 · K. 2025/2139

2. Ceza Dairesi         2024/1329 E.  ,  2025/2139 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/36 E., 2015/252 K. SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.01.2024 tarihli ve KYB-2024/2695 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2. maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunun oluşabilmesi için açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan iş yeri veya eklentisinin olmasının gerekmesi karşısında; incelemeye konu olayda, iş yerinin Altıntop akaryakıt istasyonunun market bölümü olduğu ve 05.20’de petrolde çalışan işçinin mutfakta olduğu ve markette kimse olmadığı sırada sanığın markete girdiği, anılan işçinin soruşturma aşamasındaki beyanına göre, 24 saat çalıştıklarını ve marketin içerisindeki hariç tüm iç ve dış ışıkları kapatarak mutfak bölümüne girdiği sırada sanığın içeri girdiği anlaşılmakla; suç saatinde açık ve faal olan akaryakıt istasyonuna ait markete sanığın girmesi eyleminin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturmayacağı ve sanık hakkında bu suçtan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Hükümlünün, katılana ait olan ve 24 saat esasıyla çalışılan, bu suretle açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerlerden olduğu anlaşılan akaryakıt istasyonunun market kısmına, gündüz vakti, iş yerinin açık olduğu zaman diliminde girerek hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun yasal unsurları oluşmadığı hâlde hükümlünün beraati yerine yazılı gerekçe ile mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun'un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Tavas Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2015 tarihli ve 2013/36 Esas, 2015/252 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, hükümlünün unsurları oluşmayan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan BERAATİNE, tayin olunan cezanın kaldırılmasına, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.