Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2024/15875 · K. 2025/3868

2. Ceza Dairesi         2024/15875 E.  ,  2025/3868 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/69 E., 2024/2562 K. SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, suçun unsurları itibariyle oluşmadığına, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 1. 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2021/280 Esas, 2022/218 Karar sayılı dosyasında verilen beraat hükmüne yönelik duruşma açılmaksızın yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 30.05.2023 tarihli ve 2023/364 Esas, 2023/1916 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün, ilk derece mahkemesince hükmün kurulmasına esas alınan belgelerin duruşmada okunmaması ve taraflarca tartışılmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 289/1-i. maddesi kapsamında kesin hukuka aykırılık sebebinin bulunması ile dosya kapsamına göre okulun faaliyette olmadığı bir zamanda suça konu yere giren suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçtan mahkûmiyet yerine beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçeleri ile suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararında belirtilen hukuka aykırılıkların 5271 sayılı Kanun'un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, zira her ne kadar aynı Kanun'un 289/1-i maddesinde belirtilen "hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması" kesin hukuka aykırılık halinin mevcut olduğundan bahisle istinaf merciince bozma kararı verilmiş ise de, bozma nedeni olarak gösterilen ve yukarıda sayılan hukuka aykırılıkların hiç birisinin bu bent kapsamına girmediği, kaldı ki bölge adliye mahkemesinin kararında gerekçe olarak gösterilen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.06.2011 tarihli ve 2011/1-130 Esas, 2011/149 Karar sayılı kararında da hükme esas alınan delillerin duruşmada okunmamasının sanığın savunma hakkının ihlal edilmesi niteliğinde olduğunun belirtildiği, nitekim hükme esas alınan delillerin duruşmada açıkça okunmamasının delilleri hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş delil haline getirmeyeceği, esasen sanığın savunma hakkının kısıtlanmasına yönelik olan bozma nedeninin 5271 sayılı Kanun'un 289/1-i maddesi kapsamında değil, 289/1-h maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, buna göre Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 30.05.2023 tarihli ve 2023/364 Esas, 2023/1916 Karar sayılı bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesinin, 23.11.2023 tarihli ve 2023/368 Esas, 2023/783 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g. maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi, 2. Suça sürüklenen çocuk hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verilen İstanbul Anadolu 2. Çocuk Mahkemesinin, 03.03.2020 tarihli ve 2019/499 Esas, 2020/364 Karar sayılı dosyasına ait soruşturma evrakları ile kovuşturma evraklarının birkısmının dosya arasında bulunmadığı anlaşılmakla; bahsi geçen soruşturma ve kovuşturma evraklarının aslı veya onaylı suretlerinin denetime elverecek şekilde dosya arasına alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine, kararın bir örneğinin de İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.