Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2024/15902 · K. 2025/3154

10. Hukuk Dairesi         2024/15902 E.  ,  2025/3154 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/909 E., 2024/3144 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 16. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/116 E., 2022/368 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili, davacının 47 gün süre ile davalı Kurumun Tekirdağ ilindeki işyerlerinin sayımı için çalıştığını, Kuruma başvurduğunu ancak davalı işyerinin bildirimde bulunmaması nedeni ile talebinin kabul edilmediğini, 01.04.1993-15.05.1993 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tespitini talep etmektedir. II. CEVAP Davalı vekili, TÜİK Personel Daire Başkanlığının bildirdiği şekilde davacının Tekirdağ ilçesinde genel sanayi ve işyeri sayımında anketör olarak 1992 yılında çalıştığı, Kurumun Tekirdağ'da teşkilatı bulunmadığı, husumetin Tekirdağ Valiliğine yöneltilmesi gerektiği, geçici personel statüsünde çalışmış olması ihtimali nedeniyle idare mahkemelerinin görevli olduğunu, işe giriş bildirgesinin tek başına çalışmayı ispata yeterli olmadığını, davanın reddini savunmuştur. Fer'i müdahil SGK vekili, hakdüşürücü süre, zamanaşımı, derdestlik, husumet, görev ve Tekirdağ’da çalışılması nedeniyle yetki itirazında bulunduklarını, Kuruma başvuru yapılmadığını, davacının talebi ile ilgili Kurumun yaptığı işlemin doğru olduğunu, herhangi bir eksiklik bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " Davanın kısmen kabul ve kısmen reddi ile 1-a)Davacının .... sicil sayılı davalı işyerinde 01.04.1993 tarihinde bir gün süre ile hizmet akdi ile çalıştığının tespitine, b)Fazlaya ilişkin talebin reddine," karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve fer'i müdahil SGK vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Davalı vekili temyiz dilekçesinde: a. TÜİK Personel Daire Başkanlığının bildirdiği şekilde davacının Tekirdağ ilçesinde genel sanayi ve işyeri sayımında anketör olarak 1992 yılında çalışmış olabileceğini, Kurumun Tekirdağ’da teşkilatı bulunmadığı, husumetin Tekirdağ Valiliğine yöneltilmesi gerektiği, b. Sadece tanık beyanlarına dayanılarak hüküm kurulamayacağını, c. 1993 yılında çalıştığın iddia eden davacının 5 yıl içinde davayı açmadığını hak düşürücü sürenin geçtiğini, kararın bozulmasını ve davanın reddini savunmuştur. 2. Fer'i müdahil SGK vekili temyiz dilekçesinde: a. Hak düşürücü süre itirazlarını belirterek, davacının işe giriş bildirgesinin verilmesinin tek başına yeterli olmadığını, araştırmanın genişletilmesi gerektiğini, fiili çalışmanın ispatı gerektiğini, taraflar arasındaki ilişkinin bağımlılık içermediğini, kararın bozulmasını savunmuştur. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, 01.04.1993- 15.05.1993 tarihleri arasında hizmet tespiti istemine ilişkindir. 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı vekilinin ve fer'i müdahil SGK vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.