Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2024/1673 · K. 2025/952

10. Hukuk Dairesi         2024/1673 E.  ,  2025/952 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2691 E., 2023/2442 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/251 E., 2023/277 K. Taraflar arasındaki iş kazasından maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararına davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Genelkurmay Başkanlığına bağlı Kara Kuvvetleri Komutanlığı'nın Arifiye İlçesindeki 1. Ana Bakım Merkezi Komutanlığı Tank Palet Fabrikasında Lastik Palet İmalat Bölümünde 15.06.1998 tarihinden 13.08.2015 tarihine kadar işçi olarak çalıştığını, müvekkilinin bu süreç içerisinde lastik palet bölümünde çalıştığından ağır malzemeler taşımak zorunda kaldığını, bunun sonucunda omuz darbe sendromu (impincement) teşhisi konulduğunu, yine müvekkilinin kollarında sinir sıkışması meydana geldiğini, her iki kolundan da çeşitli operasyonlar geçirdiğini, ayrıca 2015 yılında boyun fıtığından ameliyat olduğunu ve platin takıldığını, Sosyal Güvenlik Kurumu Yüksek Sağlık Kurulu tarafından düzenlenen 02.09.2015 tarihli raporda geçirmiş olduğu meslek hastalığı nedeniyle %13 oranında sürekli iş göremezlik tespit edildiğini, 18.05.2015 tarihinden itibaren 5510 sayılı Kanun'un 16. maddesine göre gelir bağlandığını, müvekkilinin meslek hastalığı sebebiyle derin bir üzüntü ve elem içinde olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın hastalığın tespit edildiği tarih olan 29.04.2015 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının 15.06.1998 tarihinde 1. Ordu Lojistik Destek Komutanlığı Ordudonatım IV. Kademe Komutanlığında işbaşı yaptığını, 19.06.2000 tarihinde 15. Kolordu Destek Komutanlığı'na nakil olduğunu, bu birliğin lağvedilerek kapatılmasından sonra 08.12.2006 tarihinde 1. Ana Bakım Merkezi Komutanlığı'na naklen atandığını, nakil olarak geldiği tarihten itibaren Teknik ve Proje Yönetim Müdürlüğü Üretim Grup Amirliği Palet ve Lastik Yan Mamul Kauçuk kısmına görevlendirildiğini, 14.08.2015 tarihinde emeklilik sebebiyle komutanlıktan ayrıldığını, davacının ilk işe girişte ve 1. Ana Bakım Merkezi Komutanlığına nakil olduktan sonra periyodik muayenelerinin aksatılmadan yapıldığını, davacı hakkında her iki dirseğini zorlamayacağı bir bölümde çalışması, ağır yük kaldırmaması kararlı hasta konsiltasyon raporuna istinaden raporun gerektirdiği koşullarda çalışması amacıyla görev yerinin değiştirildiğini, 15.06.1998 tarihinden bu yana askeri işyerlerinde görev yapan davacının işverence dağıtılan koruyucu giyim eşyası ve teçhizatın kullanımında gerekli özeni göstermediği, iş emniyetiyle ilgili iş sağlığı ve güvenliği kurallarına riayet etmeyerek meslek hastalığına yakalandığını, meslek hastalığının işverenin kusurundan veya iş yerinde bulunan makine ve teçhizatın eksikliğinden meydana gelmesinin söz konusu olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle; "..Davanın kısmen kabulü ile 1-) 405.121,80 TL maddi tazminatın 29.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, 2-) 27.000,00 TL manevi tazminatın 29.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, Davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, 3-) Manevi tazminat istemimde fazlaya ilişkin talebinin reddine." karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında tarafların istinaf başvurularının esas yönünden reddine karar vermiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; -Davacı askeri iş yerine girmeden önce iş talep formları incelendiğinde başka fabrikalarda makine bakımcı, montajcı ve şoför olarak çalıştığını, raporda davacının, 1995-1997 yılları arasında ... Kumaş Fabrikasında makine bakımcı olarak çalıştığı dönemde diz yaralanmasıyla iş kazası geçirdiği belirtildiğini, davacının bu çalışmaları ve raporda belirtilen 1995-1997 yıllarındaki iş kazasının dava konusu meslek hastalığı ile ilgisi araştırılmadığını, ayrıca söz konusu hastalığın müvekkili idareye ait fabrikada hiçbir işçide görülmediği de bilirkişilerce ve Mahkemece dikkate alınmadığını, -Tüm tedbirlerin alınmasına rağmen raporda dava konusu olayda müvekkili Kurumun %100 kusurlu gösterilmesine itiraz ettiklerini, -Aynı şekilde istinaf bozma kararında toplanması istenilen SGK tarafından açılmış rücu davası olup olmadığının da UYAP kayıtlarından araştırılması gerektiğini, -Müvekkili idare harçtan muaf olduğunu, bu sebeple aleyhlerine harç yükletilemeyeceğini, nitekim gerekçeli kararın 4. maddesinde de davalının harçtan muaf olduğu belirtilmesine karşın, kararın 6. maddesinde harçlar müvekkili idareye yükletildiğini, karar bu yönüyle de yasaya aykırı olduğunu, -Tazminatlara faiz işletilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan temyiz yoluna başvurmuştur. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş kazası sonucu nedeniyle maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkindir. 1-Davalı vekilinin manevi tazminat yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde; Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır. Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan kesinlik sınırının 238.730,00 TL olup manevi tazminat hükümlerine yönelik temyizleri kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşılmakla temyiz itirazlarının miktardan reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde; Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle, dosya kapsamında toplanan bilgi ve belgelere, delil ve ispat durumuna göre kusur oran ve aidiyetlerinin tespitine dair kabulün dosya kapsamı ile dairemizce benimsenen ilkelere uygun olmasına, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenlerin istinaf sebepleri olarak da aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Dosya kapsamından; Mahkemece verilen hükmün 6. bendinde "6-) Davacı tarafından yatırılan 529,41 TL peşin harç, 29,20 TL başvuru harcı ve 690,13 TL ıslah harcı olmak üzere toplam 1.248,74 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, " karar verildiği ancak davalı kurum harçtan muaf olduğu anlaşıldığından hatalı olmuştur. Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir. VI. KARAR 1. Davalı vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının miktardan REDDİNE 2. Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, 3. İlk Derece Mahkemesinin hüküm kısmının 6 numaralı bendinde yer alan; "davalıdan alınarak davacıya verilmesine," ibaresinin silinerek yerine "karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacı tarafa iadesine," yazılmak suretiyle ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.