Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2024/2141 · K. 2024/14945
11. Ceza Dairesi 2024/2141 E. , 2024/14945 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/514 E., 2020/424 K. SUÇ : Sahte fatura düzenleme
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.09.2020 tarihli ve 2019/514 Esas, 2020/424 Karar sayılı kararı ile sanığın 2017 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hükmün istinaf edilmeksizin 16.10.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.02.2024 tarihli ve 2023/14485 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.02.2024 tarihli ve KYB-2024/17550 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.02.2024 tarihli ve KYB-2024/17550 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 13/05/2019 tarihli ve 2019/16985 soruşturma, 2019/15394 esas, 2019/12077 sayılı iddianame ile sanık hakkında sadece "sahte fatura düzenlemek" suçundan cezalandırılması için kamu davası açılması ve her takvim yılı içerisinde işlenen "sahte fatura düzenleme" ve "sahte fatura kullanma" fiillerinin de birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170. maddesinin 4. fıkrasında yer alan “İddianamede, yüklenen suçu oluşturan olaylar, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanır.” ve aynı Kanun’un 225. maddesinin 1.fıkrasında yer alan “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.” şeklindeki düzenlemelere aykırı olarak, sanık hakkında usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı halde sahte fatura kullanmak suçundan mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.