Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2024/2246 · K. 2024/8439

8. Ceza Dairesi         2024/2246 E.  ,  2024/8439 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/130 E., 2023/214 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKİ SÜREÇ A. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.06.2022 tarihli ve 2022/31379 Esas, 2022/85148 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/292 Esas, 2022/426 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 23.01.2023 tarihli ve 2023/130 Esas, 2023/214 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müsadiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, tanık H.nin dinlenmemesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay; sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkindir. 2. Tutanak içeriğine göre; sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı bilgisi üzerine yapılan fiziki takipte, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen tanık ...'a cebinden çıkardığı mavi kutu içerisinden kağıda uyuşturucu madde dökerek verdiği ve karşılığında bir şeyler aldığı, yakalamaları sonrasında tanık H. ve sanığın kendi rızaları ile teslim etmeleri sonucunda suça konu maddelerin ele geçirildiği tespit edilmiştir. 3. Uzmanlık Raporuna göre; ele geçen maddelerin metamfetamin olduğu tespit edilmiştir. Temyiz kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Uyuşturucu maddenin karşılıksız olarak verilmesinin dahi atılı suçu oluşturmak bağlamında yeterli olduğu, kaldı ki; ... yönünden satıcı olduğuna dair istihbari bilginin de bulunduğu, üzerinde yapılan aramada da içici H.ye verilen maddenin aynısından madde ele geçirildiği, parasız verdiği yönündeki savunmaların ise gerçeği yansıtmadığı, bu bağlamda; inandırıcı görülmeyen ... ve tanık H.nin anlatımlarına üstünlük tanınmadığı, tutanak tanıklarının beyanlarının gerçeği yansıttığı ve tutanak içeriğini teyit eder mahiyette olduğu, bu nedenle hüküm tesis edilirken tutanak tanıklarının anlatımlarına üstünlük tanındığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, paketleme eşyalarının müsaderesi yerine imhasına karar verilmesi ve şahit numunenin müsaderesine karar verilmemesi nedenleriyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler ve özellikle; ele geçirilen uyuşturucu maddeler hakkındaki uzmanlık raporu, olay tutanağı, tanığın uyuşturucuları sanıklardan satın aldığına ilişkin soruşturma aşamasındaki beyanları, tanıktan ele geçen uyuşturucu maddenin sarılı olduğu kağıdı ile bahse konu işyerinde yapılan aramada ele geçen sarılı olduğu kağıdının birebir benzer olmaları, sanığın ikrarı ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, mahkemelerin suçun sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Adli sicil kaydında birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci ve 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği gözetilmeyerek, İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/119 Esas, 2014/283 Karar sayılı kararı ile verilen 4 yıl 2 ay hapis cezası yerine, İzmir 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/80 Esas, 2020/175 Karar sayılı kararı ile verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrür uygulamasına esas alınmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 23.01.2023 tarihli ve 2023/130 Esas, 2023/214 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Sanık hakkındaki hüküm fıkrasından tekerrürle ilgili bölümün çıkarılması ve yerine " İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/119 Esas, 2014/283 Karar sayılı kararı ile verilen 4 yıl 2 ay hapis cezası nedeniyle mükerrir olan sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına; ancak sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle infaz sırasında tekerrüre esas alınan cezası miktarının 1 yıl 8 ay hapis cezası olarak dikkate alınmasına" ibaresinin eklenmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.