Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2024/22643 · K. 2025/2755

8. Ceza Dairesi         2024/22643 E.  ,  2025/2755 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2024/10 E., 2024/32 K. SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.11.2023 tarihli 2023/518 Esas ve 2023/694 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında üzerine atılı infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 297/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'nin 08.01.2024 tarihli 2024/10 Esas ve 2024/32 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ... hakkında "İnfaz Kurumuna veya Tutukevine Yasak Eşya Sokma" suçu yönünden Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı Temyiz İstemi Suça konu eşya olan, bilirkişi raporuna göre silahtan sayılan kalem ucuna monte edilmiş tığ parçasının sanığın kaldığı tekli koğuşta yapılan aramada ele geçirilmesine, sanığın suça konu eşyanın kendisine ait olmadığı, temizlik yaptığı sırada koğuşta bulunan kovanın içerisinde bulduğuna dair savunmasına karşılık infaz ve koruma memuru olarak görev yapan tanık T.Y.'nin sanığı tekli koğuşa alırken yaptıkları aramada koğuşta herhangi bir kovanın bulunmadığı yönünde beyanda bulunmasına, sanığın savunması kapsamında bulduğunu belirttiği suça konu eşyayı kurum idaresine bildirmemesine, sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığından hukuka aykırı görülen Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'nin 08.01.2024 tarih, 2024/10 Esas ve 2024/32 Karar sayılı kararının bozulmasına karar verilmesine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyasının kapsamına göre; sanığın bulaşıcı hastalığı nedeniyle cezaevi idaresi tarafından 19.06.2023 tarihinde oda ve sanığın üzeri arandıktan sonra tek kişilik odaya konulması, 23.06.2023 tarihinde sanığın bulunduğu odada yapılan arama neticesinde davaya konu, bilirkişi raporuna göre silah vasfında olan, kalem ucuna monte edilmiş demir parçasının ele geçirilmesi olayına ilişkin olarak; Suça konu eşyanın sanığın tekli koğuşa alındığı tarihten çok kısa bir süre sonra yapılan aramada ele geçirilmesi, tanık T.Y.'nin sanığın tekli koğuşa yerleştirilmesinden önce üzerinin arandığı, odanın ise yüzeysel olarak arandığı yönünde beyanda bulunması ve tüm dava dosyası kapsamına göre, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından atılı suçun sanık tarafından işlendiği hususunda her türlü şüpheden uzak, somut, maddi delil elde edilemediği değerlendirilerek suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'nin 08.01.2024 tarih 2024/10 Esas ve 2024/32 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2025 tarihinde karar verildi.