Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2024/22682 · K. 2024/8778

8. Ceza Dairesi         2024/22682 E.  ,  2024/8778 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2284 Esas, 2023/3027 Karar SUÇ : Çocuğa işkence yapma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 11.08.2022 tarihli iddianamesiyle; sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 94 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması ve hak yoksunluklarının uygulanması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.09.2023 tarihli ve 2022/451 Esas, 2023/461 Karar sayılı kararıyla; sanığın, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. C. Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.09.2023 tarihli ve 2022/451 Esas, 2023/461 Karar sayılı kararı katılanlar tarafından istinaf edilmiştir. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 13.11.2023 tarihli ve 2023/2284 Esas, 2023/3027 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanların istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanların temyiz istemleri; sanığın çocuğa karşı işkence suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1.Dava konusu olay; sanığın, otizmli olan katılan çocuklar ...'a, ...'a ve ...'ye vurmak suretiyle yaralamak ve kötü davranmak suretiyle çocuğa karşı işkence suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. İlk derece mahkemesince; sanığın aşamalarda atılı suçu kabul etmemesi, tanık beyanlarının görgüye dayanmaması, katılanların iddialarını doğrulayan doktor raporu bulunmaması, sanık hakkında soruşturma sürecinin husumetli olduğu tanığın ihbarıyla başlaması hususları birlikte değerlendirilerek şüphe nedenli 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince verilen hükümde hukuka aykırılık tespit edilmeyerek katılanlar vekillerinin istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Oluş, tüm dosya kapsamı, sanığın aşamalarda değişmeyen atılı suçu işlemediğine dair beyanları, katılan çocuklar hakkında alınan doktor raporlarında darp ve cebir izine rastlanılmaması, soruşturma sürecinin sanığın husumetli olduğu tanıkların beyanıyla başlaması, suç tarihinde öğretmen olan sanığın stajyeri olarak görev yapan tanık Z.S.M'nun sanığın öğrencilere iyi davrandığına ve iddianame konusu eylemleri gerçekleştirmediğine, ihbar eden tanıklarla sanık arasında husumet bulunduğuna tanık olduğuna dair beyanları, okulda müdür olarak çalışan S.G.A'ın sanığın katılan çocuklara kötü davranışlarda bulunduğuna dair bir görgü ya da tespitinin olmadığına dair beyanları birlikte değerlendirilmiştir. Bu itibarla; sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli ve kesin delil bulunmadığı anlaşıldığından beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 13.11.2023 tarihli ve 2023/2284 Esas, 2023/3027 Karar sayılı kararında katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde karar verildi.