İçtihatYargıtay8. Ceza Dairesi20.11.2024

Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2024/22689 · K. 2024/8902

8. Ceza Dairesi 2024/22689 E. , 2024/8902 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3198 E., 2021/2243 K. SUÇLAR : Başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme, satma vb., sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, temyizin reddine dair ek karar onama 1. 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme karşısında, sanık hakkında, ilk derece mahkemesince, başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme,satma vb., suçundan verilen 4 yıl hapis ve 3.000 TL adli para cezası ile mahkumiyetine dair kararlara yönelik istinaf incelemesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen, sanığın, zincirleme şekilde başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme,satma vb., suçundan verilen 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 100 TL adli para cezası ile mahkumiyetine dair, hapis cezasını azaltan kararın temyiz incelemesine tabi olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddine dair ek karar verilmiştir. 2. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince, "sahte oluşturulan veya üzerinde sahtecilik yapılan bir banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle kendisine veya başkasına yarar sağlama" suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın ise; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı , Hususları yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

IV. GEREKÇE

A.Sanık müdafinin sübuta ilişkin temyiz sebebi yönünden; Dosyadaki olgular itibari ile, katılanın kimlik bilgilerini bir şekilde ele geçiren sanığın, ING Bank A.Ş'ye başvurarak, ... adına 5324 \*\*\*\* \*\*\*\* 8745 numaralı kredi kartının tahsis edilmesini sağladığı ve akabinde bu kart ile farklı tarihlerde bir çok harcama yaptığı, sanık her ne kadar savunmasında "Kartı, ...'in bilgisi dahilinde şirket işleri için kullandığını" beyan ederek suçlamayı kabul etmemiş ise de; Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporu ile "Sahte olarak üretilen kredi kartına ilişkin sözleşmedeki yazı ve imzalar ve kartın teslime dair kurye tutanağı üzerindeki yazı ve imzaların ...'in elinden çıkmadığı, sözleşmedeki bir kısım yazılar ile sanığın el yazıları arasında uygunluk bulunduğu ve bu yazının sanığın elinden çıkmış olduğu, imzaların sanığa ait olmasının ise muhtemel olduğu" belirlendiği gibi, sanık savunmasının aksine, harcamaların bir kısmının sanık ve kızı adına kayıtlı telefon faturalarının ödenmesine ve yine sanık ve kızı adına uçak bileti alımına ilişkin kişisel harcamalar olduğunun tespit edilmesi karşısında, ...'in kartın varlığından ve yapılan harcamalardan bilgisi olduğundan bahsedilemeyeceği, bu bağlamda sanığın eyleminin sabit olduğu anlaşılmakla, mahkemenin sübuta ilişkin kabulünde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir. B.Sanık müdafinin suç vasfına ve zincirleme suç hükümlerine ilişkin temyiz sebepleri yönünden; Başkasına ait banka hesabıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretilmesi, satılması, devredilmesi, satın alınması veya kabul edilmesi suçunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245/2. maddesinde, sahte banka veya kredi kartını kullanarak kendisine veya bir başkasına yarar sağlama suçunun ise anılan maddenin 3. fıkrasında düzenlenerek, birbirinden bağımsız ve ayrı ayrı suçları oluşturduğu, bankalara ait kredi kartlarını elde edilen kart bilgileri ile sahte kartları üretip yarar sağlanması halinde suçtan zarar gören ilgili bankalar olup, kartları sahte üretilen banka sayısınca 5237 sayılı Kanun'un 245/2. maddesi ile aynı bankanın birden fazla kartının değişik zamanlarda üretilmesi halinde aynı Kanun'un 43. maddesinin, sahte olarak üretilen kartların alışverişte kullanılması halinde ise banka sayısınca 5237 sayılı Kanun'un 245/3. maddesi ile aynı bankaya ait birden fazla kart ile veya bir kart ile değişik zamanlarda para çekilmesi veya harcama yapılması halinde ise 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanması gerektiği, Hususları dikkate alınarak somut olay incelendiğinde; Başkasına ait kimlik bilgileri ile yaptığı başvuru sonucu ING Bnakasına ait suça konu sahte kartın üretilmesini sağlayan ve bu kartı farklı tarihlerde kullanarak menfaat elde eden sanığın, eylemlerinden ötürü, 5237 sayılı Kanun'un 245/2 maddesi yanında ayrıca aynı Kanun'un 245/3, 43 maddeleri gereğince cezalandırılmasında herhangi bir isabetsizlik görülmememiştir.

Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2024/22689 · K. 2024/8902

I. HUKUKÎ SÜREÇ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

III. OLAY VE OLGULAR

IV. GEREKÇE

V. KARAR