Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2024/2343 · K. 2024/9504

7. Ceza Dairesi         2024/2343 E.  ,  2024/9504 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/800 E., 2023/976 K. SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiin temyiz istemi, sanığın üzerine atılı suçu işlemediği halde mahkûmiyetine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. II. GEREKÇE Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, birleşen dosyada, sanığa ait iş yerinde Didim Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/121 Değişik İş sayılı arama kararı gereğince yapılan aramada satıma sunulmak üzere ele geçirilen kitaplardan 22 adetinin başka eserlere ait bandrol taşıdığı, 2 adet kitabın bandrolsüz olduğu, 3 adet kitabın orjinal basım olmadığı ve sahte bandrollü kitap oldukları; asıl dosyada ise Didim 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/139 Değişik İş sayılı arama kararına istinaden yapılan aramada ele geçen kitaplardan, 1 adet kitabın orjinal basım olmadığı ve başka eserlere ait bandrol taşıdığı, 2 adet kitabın sahte bandrollü olduğu, 11 adet kitabın bandrolsüz olduğu, 20 adet kitabın ise orjinal basım olmasına rağmen başka eserlere ait bandrol taşıdığı tespit edilmiş olup sanığın 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davaları açılmıştır. Hak sahipleri tarafından, hak sahipliğini ispatlamaya yönelik hukuken geçerli belgelerin yasal süresi içerisinde dosyaya sunulduğu görülmüştür. Ele geçirilen kitaplar hakkında düzenlenen bilirkişi raporları dosya arasına alınmıştır. Sanık aşamalardaki savunmalarında, üzerine atılı suçlamaları kabul etmeyerek kitapların bir kısmını yayın evlerinden bir kısmını ise ikinci el olarak aldığını, bandrolsüz olmadıklarını beyan etmiştir. Dairemizin bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. 1. Mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 29.05.2023 tarihli ve 2023/4460 Esas, 2023/5255 Karar sayılı bozma ilâmında da belirtilmiş olduğu üzere, Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2015 tarihli ve 2014/438 Esas, 2015/120 Karar sayılı kararıyla verilip Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 20.09.2021 tarihli ve 2021/10175 Esas ve 2021/10227 Karar sayılı ilâmıyla onanarak kesinleşen 6.080,00 TL adlî para cezasının sanık hakkında neticeten hükmolunan cezadan mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2. 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, hükmolunan cezanın, sanık lehine cezada kazanılmış hak teşkil eden bozma öncesi ayrı ayrı hükmolunan 6.080,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, 3. Suça konu kitapların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine aynı maddenin birinci fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi, isabetli bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün netice cezaya ilişkin (5) numaralı bendinden sonra gelmek üzere, "Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2015 tarihli ve 2014/438 Esas, 2015/120 Karar sayılı kararıyla verilip Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 20.09.2021 tarihli ve 2021/10175 Esas ve 2021/10227 Karar sayılı ilâmıyla onanarak kesinleşen 6.080,00 TL adlî para cezasının sanık hakkında neticeten hükmolunan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 100,00 TL adlî para cezasından mahsubuna" ibaresinin eklenmesi; (8) numaralı bendindeki "sanığın neticeten 2 kez 6.080,00-tl adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresi çıkarılarak yerine " hükmolunan cezanın bozma öncesi verilen iki kez 6.080,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına" ibaresinin yazılması; müsadereye ilişkin (11) numaralı bendindeki "54/1. maddesi" ibaresi çıkartılarak yerine " 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.11.2024 tarihinde karar verildi.