Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2024/23512 · K. 2025/1865

8. Ceza Dairesi         2024/23512 E.  ,  2025/1865 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1064 E., 2024/1250 K. SUÇ : 6136 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A- İlk Derece Mahkemesi Kararı 1. Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2018 tarihli ve 2017/402 Esas, 2018/400 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. B- Bölge Adliye Mahkemesi Kararı 1. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 24.09.2019 tarihli ve 2019/1480 Esas, 2019/1623 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesinin beraat kararının kaldırılmasına, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06.06.2022 tarihli kararı ile ''basit yargılama usulünün değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma üzerine seri muhakeme usulüne göre işlem yapılmak üzere Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilen dosyada seri muhakeme usulünün uygulanamaması üzerine yapılan yargılamada Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2024 tarihli ve 2024/170 Esas, 2024/161 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 4. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 25.04.2024 tarihli ve 2024/1064 Esas, 2024/1250 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, olay tarihi itibarıyla suça konu aletin 6136 sayılı Kanun'un 4. maddesinde belirtilen yasak niteliği haiz bıçaklardan olmadığına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın, olay tarihinde müştekiye 6136 sayılı Kanun kapsamında bulunan bıçağı salladığı iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın müştekiye bıçak salladığını ikrar ettiği, Adli Tıp Kurumu'nun raporunda bıçağın sustalı çakı olması nedeniyle 6136 sayılı Kanun kapsamında değerlendirildiğinin belirtildiği anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 25.04.2024 tarihli ve 2024/1064 Esas, 2024/1250 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 Sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 Sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2025 tarihinde karar verildi.