Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2024/2372 · K. 2024/6196

12. Ceza Dairesi         2024/2372 E.  ,  2024/6196 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/383 esas, 2022/975 karar SUÇ : Taksirle yaralama KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Taksirle yaralama suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89/1, 89/2-b, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 4.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Gaziosmanpaşa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2022 tarihli ve 2019/383 esas, 2022/975 sayılı kararının 27.12.2022 tarihinde istinaf edilmediğinden kesinleştiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. fıkrası uyarınca, 18.03.2024 tarihli ve 94660652-105-34-30594-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.04.2024 tarihli ve KYB-2024/36098 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.04.2024 tarihli ve KYB-2024/36098 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, sanık hakkında, taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan dolayı kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 89/1. maddesi gereğince belirlenen 120 gün adli para cezasından, aynı Kanun’un 89/2-b maddesi gereğince yapılan 1/2 oranında artırım neticesinde 180 gün yerine, 240 gün adli para cezasına, bu hatayı takiben, anılan Kanun’un 62/1. maddesi gereğince yapılan indirim neticesinde 150 gün yerine, sonuç olarak bulunan 200 gün adlî para cezasının 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20,00 Türk lirası ile çarpılması sonucunda 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, 200 gün adlî para cezası karşılığı 4.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. İnceleme konusu hükümde, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi gereğince belirlenen 120 gün adli para cezasından, aynı Kanun’un 89/2-b maddesi gereğince yapılan 1/2 oranında artırım neticesinde 180 gün yerine, 240 gün adli para cezasına, bu hatayı takiben, anılan Kanun’un 62/1. maddesi gereğince yapılan indirim neticesinde 150 gün yerine, sonuç olarak bulunan 200 gün adli para cezasının 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20,00 TL ile çarpılması sonucunda 3.000,00 TL adlî para cezası yerine, 200 gün adli para cezası karşılığı 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir. 3.Buna göre, sanık hakkında tayin edilen sonuç cezanın "3.000,00 TL" yerine "4.000,00 TL" karar verilmek suretiyle fazla ceza tayini Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d. maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Gaziosmanpaşa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2022 tarihli ve 2019/383 esas, 2022/975 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d. bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; Hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin ikinci paragrafında yer alan, " 240 GÜN ADLİ PARA CEZASI" ibaresinin, "180 GÜN ADLİ PARA CEZASI" olarak, üçüncü paragrafında yer alan, " 200 GÜN ADLİ PARA CEZASI" ibaresinin, " 150 GÜN ADLİ PARA CEZASI" olarak, dördüncü ve beşinci paragraflarda yer alan " 4000 TL ADLİ PARA CEZASI" ibaresinin de, "3.000,00 TL ADLİ PARA CEZASI " olarak değiştirilmesi ile diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın ve müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.