Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2024/24660 · K. 2025/2480

8. Ceza Dairesi         2024/24660 E.  ,  2025/2480 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/797 E., 2024/358 K. SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Yargıtay Bozma Kararı İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 10.02.2009 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanmak suçundan verilen kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 05.07.2021 tarih ve 2021/9137 Esas, 2021/17321 karar sayılı kararı ile kurulan hükmün onanmasına karar verilmiş, söz konusu onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.05.2023 tarih ve 2023/52975 sayılı itiraznamesi ile itiraz edilmesi sonrası itirazı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 21.12.2023 tarih ve 2023/1562 Esas ve 2023/8924 Karar sayılı kararı ile; " ... sanığın suç tarihinde 18 yaşından küçük olup olmadığı saptandıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğu" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. B. Yargıtay Bozma Kararından Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.06.2024 tarih ve 2023/797 Esas, 2024/358 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267/1., 267/3., 53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, eksik araştırmayla hüküm kurulduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; sanığın başkaca bir suç sebebi ile göz altına alındığı ve göz altına alındığı sırada kendisini ... olarak tanıttığı ve bu hırsızlık sebebi ile yapılan tahkikatta sanığın işlenmiş olan hırsızlık suçunu ... işlemiş gibi gösterip onun adına tahkikat yapılmasına sebebiyet verdiği ve bu tahkikat esnasında ... adına yakalama emri çıkartılarak ...'nın özgürlüğünün kısıtlanmasına sebebiyet verdiği ve bu haliyle sanığın başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunu işlediğinin kabul edildiği olaya ilişkin olarak; 1. Suç tarihinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 250 nci maddesinin birinci fıkrasında 08.07.2021 tarihinde yapılan değişiklikten öncesine ait olmakla; Anayasa Mahkemesi’nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı Kararı ile; 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış…” ibaresinin “...seri muhakeme usulü…” yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında; sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı’na tevdii edilmesinde zorunluluk bulunması, 2. Gerekçeli karar başlığında suç adının "başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması" yerine "iftira" olarak yazılması hukuka aykırılık bulunmuştur. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.06.2024 tarih ve 2023/797 Esas, 2024/358 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2025 tarihinde karar verildi.