Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2024/2540 · K. 2024/8112

8. Ceza Dairesi         2024/2540 E.  ,  2024/8112 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/617 E., 2023/192 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ 1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 09.05.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca dava açılmıştır. 2. İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 10.02.2023 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz istekleri; Hükmün gerekçe içermediğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığına, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; 1. Dava konusu olay, sanığın ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurduğu iddiasına ilişkindir. 2. Dava dosyasında yer alan tutanak ve uzmanlık raporuna göre; sanığın ikametinde uyuşturucu madde sattığı yönünde istihbari bilgi ve ihbar bulunduğu, bunun üzerine usulüne uygun arama kararına istinaden sanığın ikametinde yapılan aramada 2 paket metamfetamin ele geçtiği, sanığın cep telefonunu elkoyma işlemi yapıldığı sırada kolluk görevlisinin elinden zorla aldığı ve kullanılamaz hale getirdiği belirlenmiştir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın ikametinde uyuşturucu madde sattığına yönelik ihbar ve istihbari bilgi bulunduğu, ikametinde yapılan aramada 2 paket uyuşturucu madde ele geçtiği, sanığın üst araması yapılmadan önce cep telefonunu masaya bıraktığı, bu sırada açık kalan WhatsApp uygulamasından uyuşturucu madde ticaretiyle ilgili olan yazışmaların tutanak tanığınca görüldüğü, sanığın yazışmaların görülmesini engellemek amacıyla kolluk görevlisinin elindeki cep telefonunu zorla aldığı ve kullanılamaz hale getirdiği belirtilerek mahkûmiyetine karar verilmiş, geçmişteki olumsuz kişiliği nedeniyle sanık hakkında takdiri indirim hükmünün uygulanmadığı anlaşılmıştır. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Sanığın ikametinde uyuşturucu madde sattığına ilişkin istihbari bilgi ve ihbar olduğu, ikametinde yapılan aramada 2 paket uyuşturucu madde ele geçtiği, tutanak tanığının sanığın WhatsApp uygulamasındaki uyuşturucu madde ticaretiyle ilgili yazışmaları gördüğüne dair beyanı, sanığın yazışmaların görülmesini engellemek amacıyla kolluk görevlisinin elindeki cep telefonunu zorla aldığı ve kullanılamaz hale getirdiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, sübutuna ve delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiiinin temyiz itirazları reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 10.02.2023 tarihli ve 2023/617 Esas, 2023/192 karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2024 tarihinde karar verildi.