Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2024/2627 · K. 2025/723

11. Hukuk Dairesi         2024/2627 E.  ,  2025/723 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1952 E., 2023/1718 K. HÜKÜM : Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/49 E., 2020/429 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369/2 hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin 2018/79128 sayılı "... GÜBRE+şekil" markasının tescili için yaptığı başvurunun davalı şirketin itirazı üzerine reddedildiğini, davalının "..." ibaresi üzerinde tekel oluşturmaya çalıştığını, ... Gıda'nın markası ile tanınmışlık elde ettiği tarihin ... döneminden çok daha sonra olduğu dikkate alındığında "... GÜBRE" markasının haklı nedenle tescil edilmesi gerektiğini ileri sürerek 2019-M-10599 sayılı Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptalini talep etmiştir. II. CEVAP 1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6/1 hükmü kapsamında başvurunun tescil edilemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir. 2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin ''...'' markalarının tanınmış olduğunu, gıda sektörü dışında birçok sektörde kullanıldığını, dava konusu marka ile müvekkili markaları arasındaki ayniyet düzeyinde sınıfsal benzerlik bulunduğunu, dava konusu markanın müvekkilinin markalarıyla işitsel, kavramsal ve görsel benzerlikler taşıdığını, tüketiciler nezdinde doğrudan müvekkili ile ilişkilendirilebileceğini, davacı şirketin müktesep hak iddialarının dayanaksız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesince, dava konusu marka başvurusu kapsamındaki 1. sınıfta yer alan "Gübreler ve Topraklar" emtiasının tüketicinin günlük hayattaki olağan tüketim ürünleri rutininde yer almayan daha ziyade ziraat – bahçecilik işleri ile profesyonel veya hobi amacıyla uğraşan kimselerin satın alma yoluna gittiği ürünler olduğu, bu nitelikteki emtiaların ortalama dikkat düzeyinden biraz daha yüksek bilgi, dikkat ve özen seviyesine haiz tüketicilere hitap ettiği, ''...'' ibaresinin her iki markada da esas unsur olduğu, davacının ''...'' markasını daha önce kullandığına ilişkin itirazının YİDK kararının iptalini gerektirecek nitelik taşımadığı, davacının 1.sınıfta yer alan "Gübreler ve Topraklar" emtiasında bu markayı kullandığına dair herhangi bir delil ibraz etmediği, dava konusu marka ile ret gerekçesi marka arasında tüketiciyi yanılgıya düşürebilecek düzeyde bir benzerlik bulunduğu, emtialar arasındaki ayniyet düzeyi ve işaretler arasındaki benzerlik düzeyi bütün olarak ele alındığında markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça istinaf edilmiştir. IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir. V. TEMYİZ A. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 10.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.