Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2024/2807 · K. 2025/3695

1. Ceza Dairesi         2024/2807 E.  ,  2025/3695 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/517 E., 2024/527 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2020/161 Esas, 2022/441 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.02.2024 tarihli ve 2023/517 Esas, 2024/527 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının yeterli gerekçe içermediğine, sanığın katılana yönelik iddia edilen suçu işlemediğine, suçun kasten yaralama olarak değerlendirilmesi gerektiğine, kasten öldürme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına, sanığın suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, sanığın beraat etmesi gerektiğine, meşru savunma hükümlerinin değerlendirilmesi ve haksız tahrik hükümlerinin en üst hadden uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Sanığın eylemi neticesinde katılanın kafasında paryetelde 3 cm’lik cilt kesisi, kafatası kırığı, delici kesici alet parçası mevcut olduğu, sol yanakta sol dudak hizasında 5 cm cilt kas damar kesisi, dilde 4 cm kesi, sol omuzda 3 cm’lik cilt kesisi, sol el üstünde 2 cm’lik cilt kesisi, 4-5 parmak arasında 1,5 cm kesik, el üstünde sıyrıklar, epigastrik bölgede sternum hizasında 1,5 cm’lik kesi, sol meme altında 1,5 cm’lik kesi oluştuğu, Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 25.01.2021 tarihli rapora göre katılanda mevcut lezyonlara neden olan yaralanmaların katılanın yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, kemik kırıklarının hayati fonksiyonlarını orta (3) derece etkilediği, yüzde sabit iz niteliğinde olduğu dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35/2. maddesi uyarınca ceza belirlenirken makul ile üst sınır arasında bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 12 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş ise de; temyiz edenin sıfatı karşısında aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2.Katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen katılanın sanığı yaralaması şeklinde gerçekleşen eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca indirim oranının asgari hadden belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş ise de; temyiz edenin sıfatı karşısında aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçta kullanılan aletin nitelik ve elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri ve yaralanmanın boyutu nazara alındığında eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, hükümde eleştiri nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.02.2024 tarihli ve 2023/517 Esas, 2024/527 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedenleri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2025 tarihinde karar verildi.