İçtihatYargıtay1. Ceza Dairesi13.01.2025

Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2024/2859 · K. 2025/273

1. Ceza Dairesi 2024/2859 E. , 2025/273 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2787 E., 2024/259 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarına göre sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Zile Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2020 tarihli ve 2018/71 Esas, 2020/126 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan açılan davada meşru savunmada sınırın aşılması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 27/2, 5271 sayılı Kanun'un 223/3-c maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. 2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2021/160 Esas, 2021/1773 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ilişkin kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 30.10.2023 tarihli ve 2022/10802 Esas, 2023/6594 Karar sayılı kararı ile suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak belirlenmesi ve haksız tahrik nedeniyle makul oranda indirim yapılması gerekmesi nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.01.2024 tarihli ve 2023/2787 Esas, 2024/259 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın suçta kullandığı av tüfeğinin 5237 sayılı Kanun'un 54/1. maddesi gereği müsaderesi konusunda zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, sanığın av tüfeği ile ateş etmesi neticesinde katılanın isabet aldığı kafa bölgesindeki yaralanmanın adlî muayene raporuna göre organlarından birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde olması, sanığın, hedef aldığı vücut bölgesi itibarıyla öldürmeye elverişli olan av tüfeği ile eylemini gerçekleştirmesi, av tüfeği ile başından yaralanan katılanın yere düşmesi üzerine onu olay yerinde bırakıp kaçması, taraflar arasında hayvanların sulanması meselesinden bir süredir devam eden husumetin varlığı, suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi ile katılanda meydana gelen yaralanmanın niteliği karşısında sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla eyleme uyan suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılandaki yaralanmaların niteliği dikkate alındığında teşebbüs nedeniyle belirlenen ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığı, katılanın aşamalardaki istikrarlı anlatımları, sanığın önce suçun oğlu tarafından işlendiğine yönelik savunmasının ardından geliştirdiği savunması, olay yeri inceleme raporu ile katılanın tabancayı kullanmadığının sabit olması, kafasına balta ile vurulduğunu savunan sanığın adlî muayene raporundaki sıyrık tarzındaki yaralanma bulgusuna göre olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması şartlarının oluşmadığı, katılandan sanığa yönelen haksız davranışın ulaştığı boyut nazara alındığında sanık lehine makul oranda haksız tahrik indirimi uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2024/2859 · K. 2025/273

I. HUKUKÎ SÜREÇ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

III. GEREKÇE

IV. KARAR