Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2024/2931 · K. 2024/6421

1. Ceza Dairesi         2024/2931 E.  ,  2024/6421 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/172 E., 2016/217 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜMLER: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kuşadası 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2014/172 Esas, 2016/217 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 1. Katılan ...'ya karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri herhangi bir hukuki nedene dayanmamaktadır.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, sanığın mağdur ...'a yönelik eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği ve yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, bozma nedenleri dışında temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Bir tarafta sanık ... ve arkadaşları temyiz dışı sanık ..., suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve tanık Mazlum'un, diğer tarafta ise katılan ... ve mağdur ...'ın bulunduğu, sanık tarafın iddiasına göre katılan ... ve mağdur ...'ın, sanığın arkadaşı ...'a laf atmaları nedeniyle, katılan ve mağdur tarafın iddiasına göre sanıkların sebepsiz yere "bize ne bakıyorsunuz" diyerek tartışma başlattıkları, tartışmanın kavgaya dönüşmesi ile ..., ... ve ...'in, ...'yı darp ettikleri, ...'in, ...'nın ellerinden tutarak etkisiz hale getirmesi ile ...'ın ...'yı bıçaklamaya başladığı, devamında ...'in kafa attığı ve ...'nın yere düşmesiyle ... ve ...'un ...'ya sandalyeler vurarak yaralamaya devam ettikleri, ...'da sağ poplietal üstünde 1,5 cm genişliğinde kesi, sol bacak yan yüzde 1 cm’lik hafif kesi, sol kalçada 1 cm’lik kesi, sol tibia üzerinde 1 cm’lik kesi, sol göğüs altında 0,5 cm’lik kesi meydana geldiği, sağ bacaktaki büyük damar yaralanmasının yaşamsal tehlikeye neden olduğu olayda; a. Sanık ... ve arkadaşlarının, katılan ...'yı fikir ve eylem birliği içerisinde fiil üzerinde ortak hâkimiyet kurmak suretiyle yaraladıkları gözetilmeden sanık ... hakkında ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 87/1-d-son maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini, b. İlk haksız hareketin kimden geldiğinin tam olarak tespit edilemediği belirlenmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren içtihatlarında benimsendiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği hallerde, sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29/1 maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.