İçtihatYargıtay2. Hukuk Dairesi23.10.2024

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2024/313 · K. 2024/7770

2. Hukuk Dairesi 2024/313 E. , 2024/7770 K. "İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1510 E., 2023/1642 K. KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 3. Aile Mahkemesi SAYISI : 2020/732 E., 2022/406 K. Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile boşanma ve fer'îlerine karar verilmiştir. Kararın davacı-davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek dava ile cevap ve karşı davaya cevap dilekçelerinde; kadının, iş ve aile hayatına sürekli müdahale ettiğini, tedaviye rağmen çocuklarının olmamasını kabullenemediğini ve hırçınlaştığını, annesinin hastalığında tedavisi boyunca kendisine destek olmadığını, sürekli ailesi ile kavga ettiğini, bayramlarda dahi ailesinin evine birlikte gidemediklerini, aşırı kıskanç olduğunu, lüks hayat sürmek istediğini, kendisine ve aile bireylerine hakaret ve küfür ettiğini, aşağıladığını, yaşadıkları hayat standartlarını kabul edemediğini, babasından mal talebinde bulunduğunu, kadının gençlik döneminde psikolojik tedavi gördüğünü ve psikolojik sorunları olduğunu, kadının iddialarını kabul etmediğini, tüm bu sorunlar nedeniyle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, müvekkili lehine 50.000,00 TL düğün masraflarının tahsiline, kadının karşı davasının reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı-davalı erkek vekili boşanma kararına itiraz etmediklerini beyanla; erkeğin asıl davasının reddi, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî, manevî tazminat ve miktarları, kadının kısmen reddedilen tazminat talepleri için lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmemesi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin iddialarını ispat edemediği, İlk Derece Mahkemesince dosya kapsamına uygun şekilde kabul edilen kusurların kadın tarafından ibraz edilen delillerle ispatlandığı, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğundan asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmesinde usul ve kanuna her hangi bir aykırılık bulunmadığı, kadın hakkında ileri sürülen psikolojik rahatsızlık iddiasına ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı ve soyut iddiadan ibaret olduğu dikkate alındığında, bu konuda rapor alınmamasında bir isabetsizlik görülmediği, düzenli bir işi ve geliri olmayan ve boşanmakla yoksulluğa düşecek olan, boşanma yüzünden evlilikten beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın lehine tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminata hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, tarafların sosyal ve ekonomik durumu, evlilik süresi, tarafların yaşı, kusur durumu, kusurun niteliği, paranın satın alma ve erkeğin ödeme gücü, ile hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında, kadın lehine hükmedilen nafaka ile maddî ve manevî tazminat miktarlarının makul olduğu, boşanmanın fer'îsi olan maddî ve manevî tazminat taleplerinin kısmen veya tamamen reddi sebebiyle vekâlet ücretine hükmedilemeyeceği gerekçesi ile davacı-davalı erkek vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı-davalı erkek vekili; erkeğin asıl davasının reddi, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî, manevî tazminat ve miktarları, kadının kısmen reddedilen tazminat talepleri için lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmemesi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık karşılıklı açılan boşanma davasında erkeğin asıl davasının ispat edilip edilemediği ve kabulü şartlarının olup oluşmadığı, kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, kadın lehine tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü ve 175 inci maddeleri; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi. 3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2024/313 · K. 2024/7770

İNCELENEN KARARIN

I. DAVA

II. CEVAP

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

IV. İSTİNAF

V. TEMYİZ

VI. KARAR