Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2024/3340 · K. 2024/9278

8. Ceza Dairesi         2024/3340 E.  ,  2024/9278 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1582 E., 2023/1895 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz İstemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKİ SÜREÇ A.Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.09.2022 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3 üncü, 4-a-b, 43/1 inci, 53/1-2-3 üncü, 54 üncü, 58 inci ve 63 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. Uşak 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.01.2023 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188/3-4-a-b, 43/1 inci, 52/2-4 üncü, 53 üncü, 54 üncü, 58 inci ve 63 üncü maddeleri uyarınca 20 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 41.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04/05/2023 tarihli ve 2023/1582 Esas, 2023/1895 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafinin temyiz sebepleri özetle; suçun unsurlarınınoluşmadığına, yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ikinci kez mükerir koşullarının oluşmadığı, hükmün gerekçesiz olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanığın kullanıcı şahıslarla yaptığı görüşmeler neticesi yapılan fiziki takip ile sanığın farklı tarihlerde kullanıcı şahıslara uyuşturucu madde sattığı değerlendirmesi ile zincirleme şekilde uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü TAPE kayıtları, fiziki takip tutanakları kapsamında, sanık ile görüştüklerinden sonra kullanıcılardan uyuşturucu madde ele geçirilmiş olması, 21.05.2022 tarihli olay kapsamında kullanıcı tanık ...'in soruşturma aşamasında olaydan hemen sonra alınan ifadesinde ele geçirilen uyuşturucu maddeleri sanık ...'den aldığını beyan etmiş olması, kovuşturma aşamasında alınan beyanında ise; bu hususu tevilli olarak doğrulamış olması, 24.05.2022 tarihli olay kapsamında; tape kayıtlarında sanığın polis denetiminden kurtulmaya yönelik çabasının bulunması ve bu konuşmanın sonunda kullanıcı tanık ...'in yanındaki şahsa yönelik olarak, uyuşturucu madde alımına yönelik olan "İstop et abe sen kaçlık alcen" şeklinde beyanı ve ...'in yanındaki kişinin ise; "Abi bir tane alırım." şeklindeki konuşmalar kapsamında sanık ile bu kişilerin uyuşturucu alım satımı için buluştuklarının anlaşılması, mümzi tanıkların peçetenin görünüm itibariyle temiz, kirlenmemiş vaziyette olduğunu ve araçtan atılmış olduğunu beyan etmiş olmaları, ele geçen uyuşturucu maddelerin sanık ...'den temin edildiğinin anlaşıldığı, bununla birlikte sanık yönünden yukarıda ifade edilen iki olay bakımından delil başlangıcı olacak şekilde; ...'in müdafi eşliğinde alınan kolluk ifadesinde "dandik ... lakaplı ...' ın uyuşturucu madde sattığını, ...'dan bir ya da iki ... 50,00 TL karşılığında bonzai satın aldığı" şeklindeki beyanları ve 13/05/2022 tarihli fotoğraf teşhis tutanağında sanık ...'ı teşhis etmiş olması, sanık ...'nın soruşturma aşamasında ve mahkeme ifadesinde; "sanık ...' dan uyuşturucu madde satın aldığı" yönünde beyanda bulunması ve tanık M.Ç.'nin soruşturma aşamasında 27.05.2022 tarihli emniyet ifadesinde özetle; "Uşak ilinde ... ... lakaplı ... isimli şahsın A4 bonzai maddesi ve esrar maddesi sattığı, ... ... isimli şahsın ikametine giderek bonzai maddesi 50,00 TL' ye satın aldığı" şeklinde beyanda bulunması, sanığın evinde 6 adet üzerinde “REGAPEN 300 MG” ibaresi bulunan kesilmiş tablet içerisinde sentetik ecza maddesinin ele geçirilmesi gözetildiğinde sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda uyuşturucu satma eylemini birden fazla kez işlemiş olması, atılı suçu zincirleme şekilde işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Sanık ...'nin 14.08.2023 tarihli dilekçesinde Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/277Esas 2015/580Karar sayılı ilamı gerekçe gösterilerek koşullu salıverilme hakkının elinden alındığı, 2020 yılında yapılan yasa değişikliği ile tekerrüre esasa alınan Antalya 6.Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/277Esas sayılı kararındaki tekerrür hükmünün ortadan kaldırıldığı, infaz rejiminin bu nedenle lehe uygulanması gerektiğine dair beyanına ilişkin UYAP üzerinden yapılan incelemede buna ilişkin bir tespit yapılamamış ise de bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır. Ayrıca zincirleme olarak işlenen suçlarda suç tarihinin zincire dahil son ... tarihi olduğu halde gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 24.05.2022 yerine 25.04.2022 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası kabul edilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, suçun sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a-b) bentlerinin uygulanmasına, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanığın iletişim kurduğu kullanıcı şahıslara farklı tarihlerde uyuşturucu madde satmak suretiyle zincirleme şekilde uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçunu işlediği, tape kayıtları, fiziki takip tutanakları, tanık beyanları, savunma, kriminal raporlar ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla sanık ve müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Yargılama sürecindeki tutum ve davranışları, suçun işlenmesindeki özellikler, adli sicil kaydı itibari ile tekrar suç işlemekten çekineceği yönünde kanaat oluşturmayan sanık hakkında takdiri indirim hükmünün uygulanmamasına yönelik mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04.05.2023 tarihli ve 2023/1582 Esas, 2023/1895 Karar sayılı kararında sanık ve müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde karar verildi.