Yargıtay 6. Hukuk Dairesi · E. 2024/3514 · K. 2025/8

6. Hukuk Dairesi         2024/3514 E.  ,  2025/8 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1573 E., 2024/1757 K. KARAR : Esastan Red İLK DERECE MAHKEMESİ : Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/414 E., 2024/174 K. Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ile aralarında UPS cihazlarının bakım ve onarımı için imzalamış oldukları hizmet sözleşmesinin 32. maddesindeki denetim eksikliği ve uygulama yanlışlığı nedeniyle ve sözleşmenin 37. maddesi gereğince önleyici bakım eksiliğinin yapılmaması ile yaşanan patlamadan davalının sorumlu olduğunu, UPS cihazı için tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda artırılmak ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 1.000,00 Türk Lirası'nın 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 51. maddesine göre olayın yaşandığı 31.01.2021 tarihinden itibaren hesaplanacak gecikme zammı ile birlikte tahsil edilerek Üniversiteye ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; söz konusu yanan/patlayan 1 numaralı UPS cihazının şebekeden enerjinin alındığı termik manyetik şaltere bağlı olan cihaz olduğunu, patlamaya arızalı termik manyetik şalterin neden olduğunu, patlamanın arızalı termik manyetik şalterin davacının personeli tarafından arıza giderilmeden açılması sebebiyle oluştuğunu, patlamaya sebebiyet veren termik manyetik şalterin bakımını davacı kurumun yaptığını, müvekkili şirketin periyodik bakımları sözleşmeye uygun şekilde yaptığının tutanaklarla sabit olduğunu, kusurunun bulunmadığını, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. İlk Derece Mahkemesince dosyada yer alan üç bilirkişi raporunda da cihazda meydana gelen arızadan ötürü davalı bakım şirketinin kusurunun bulunmadığı, cihazdaki arızanın elektrik kesintisinden ötürü kendisini kuramayan termik manyetik şalterden kaynaklandığı, davacı kurum vekili müvekkili kurumun yetkili elemanlarının cihazın arızasından sonra davalı kurum yetkililerinin telefonda verdikleri talimatla cihazı çalıştırdıklarını ve cihazın yandığını iddia etmiş ise de davaya konu cihaz üzerinde davalı bakım firması tarafından cihazın devreye alınması ve durma talimatının yazılması nedeniyle davacının bu iddiasını ispatlaması gerektiği, davacı vekili keşif esnasında tanık dinletmiş ise de dava dilekçesinde tanık deliline dayanmadığından tanık beyanlarının mahkemece dikkate alınmadığı, dosyada bu iddiayı ispatlayacak başkaca bir delil de bulunmadığı davalının arızanın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. Dosya kapsamında yapılan incelemede 09.11.2021 tarihli tespit raporunda özetle; UPS'nin 3 yıla yakın sıkıntısız çalışmasından dolayı ilk kurulum noktasında herhangi bir kusur olmadığı, UPS çıkış katmanında sıkıntı çıkarmadığı ve diğer paralel UPS'leri etkilememesi, UPS'in giriş katmanında anomali görülmesi, giriş faz dengesizliği yahut UPS cihazının içerisindeki malzeme dayanımı ile alakalı bir sorun olarak görüldüğü, davalının kusurlu bir müdahalenin tespit edilmediği, üç yıllık kullanım eskime bedeli düşülerek hasar bedelinin 160.000 Türk Lirası olduğu belirtilmiştir. 10.05.2023 tarihli bilirkişi raporunda özetle; elektrik gidip/geldiğinde kendini kuramayan termik manyetik şalterin oda sıcaklığının belli değer altında tutulamaması durumlarından dolayı kullanıcının tali kusurlu olduğu, akülerin tamamen boşalmasının ardından tekrar enerji gelince yeterli koruyucu tedbirlerin cihazda olmaması durumlardan dolayı üretici firmanın asli kusurlu olduğu, aynı nitelikteki yeni bir UPS cihazının güncel bedeli şeklinde hesaplanan hasar bedelinin 464.271 Türk Lirası olduğu tespit edilmiştir. 10.11.2023 tarihli bilirkişi raporunda özetle; beyanlara göre UPS yetkili servisinin UPS'lere enerji verilmesi gerektiğini söylediği, akabinde işletmedeki fenni mesul diğer kişilerin aşırı yük çeken ve off konumunda olan termik manyetik şalteri zorlama ile açarak UPS’lere enerji verdiği, UPS’lerin çalışma talimatına uygun çalıştırılmadığı, 22 saniye sonra IGBT kartında patlama olduğu, bu hususta gerek servisin gerek işletmedeki fenni mesul diğer kişilerin eşit sorumlulukları olduğu, 02.LOG kaydına göre 21.06.2018 tarihinden 31.01.2021 tarihine kadar UPS Cihazının çalışır durumda olduğu, dolayısı ile UPS'nin üretiminden kaynaklı bir kusuru olmadığı, Yozgat Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2021/23 Diş. dosyası kapsamındaki 09.11.2021 tarihli bilirkişi raporunun tespit ve değerlendirme ve sonuç bölümünün doğru olduğu, aynı nitelikteki yeni bir UPS cihazının güncel bedeli şeklinde hesaplanan hasar bedelinin 690.362,40 Türk Lirası olduğu tespit edilmiştir. Mevcut durum itibariyle yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğundan, bilirkişi raporları hüküm vermeye elverişli değildir. Bu itibarla mahkemece çelişkileri giderecek şekilde üniversitelerden (davada taraf olan üniversite hariç olmak üzere) seçilecek elektrik/elektronik, makine ve mekatronik bilirkişilerinden oluşan heyetten rapor alınarak davalının uyarı yükümlülüğü kapsamında değerlendirme yapılarak oluşacak uygun sonuca göre karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararı ile bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle HMK'nın 373/1. maddesi gereğince Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararı KALDIRILARAK; Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2022/414 E.-2024/174 K. sayılı kararının BOZULMASINA. Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 13.01.2025 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.