Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2024/3535 · K. 2025/1943

11. Hukuk Dairesi         2024/3535 E.  ,  2025/1943 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/704 Esas, 2024/435 Karar HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2018/394 E., 2021/226 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR I. DAVA Davacı vekili dava dilekeçsinde özetle, müvekkilinin 1997 yılında sözü ve müziği kendisine ait olan Türkiye Musiki Eseri Sahipleri Meslek Birliği nezdinde kayıtlı “... isimli eserinin davalı ... tarafından izinsiz bir şekilde sözlerinin değiştirildiğini, anılan eserin davalı ...'ın albümünde “...” adı ile kullanıldığını, söz konusu albümün diğer davalı ... Müzik Üretim Tic. Ltd. Şti. tarafından piyasaya sürüldüğünü, müvekkilinin itibarının zedelenme tehlikesi altında olduğunu, müvekkilinin maddi bakımdan sarsıldığını, ileri sürerek, müvekkilinin eser hakkına tecavüzünün men'ine ve ref' ine, şimdilik 10.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın reeskont faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalılar ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile TRT repertuarına 1992 yılında alınan ve Karadeniz yöresinin anonim türkülerinden biri olan "...." isimli türkünün melodisi ile davacının hak iddia ettiği "...." isimli şarkının melodisinin aynı olduğu, Karadeniz yöresi müziğinin ses sahalarının dar olması nedeniyle farklı ve özgün melodi bulmanın zor olduğu, davalıların kullandıkları ".... mı" isimli şarkının melodisi ile davacının şarkısının melodisi aynı ise de, davacının anonim olduğu tespit edilen bu melodi üzerinde korunacak bir hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir. V. TEMYİZ A. Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, davacının 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'ndan kaynaklanan haklarına tecavüzün men'i ve ref'i ile maddi ile manevi tazminat davasıdır. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 19.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.