Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2024/3595 · K. 2025/1716
11. Ceza Dairesi 2024/3595 E. , 2025/1716 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/419 E., 2024/57 K. SUÇ :Defter, kayıt ve belgeleri gizleme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Temyiz konu eldeki dosya ile Dairemizin 2024/3617 Esas sayılı dosyasındaki delillerin birlikte incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, öne sürülen diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Sanıktan, 2008 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerin 16.09.2013 tarihli istem yazısı ile 18.09.2013 tarihinde tebliğ edilerek istenmesi, 2009 ve 2010 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin ise 31.07.2013 tarihli istem yazısı ile 19.08.2013 tarihinde tebliğ edilerek istenmesi karşısında; aynı isteme yazısı ile birden fazla takvim yılına ait defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazının talep edilmesi halinde, tek bir “defter ve belge gizleme” suçunun oluşacağı ve 2008 ile 2009-2010 takvim yıllarına ait defter, belgelerin ibrazı talebini içerir yazıların birbirlerine çok yakın tarihli olması hususu gözetildiğinden sanığın tek bir mahkumiyet hükmü ile cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde zincirleme suç hükümleri uygulanarak fazla ceza tayini uygulanması, Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından TCK’nin 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılması, "11 ay 7 gün" ve "9 ay 10 gün " ibarelerinin çıkartılarak yerlerine sırasıyla "9 ay" ve "7 ay 15 gün" ibarelerinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2025 tarihinde karar verildi.